Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

270

AMAZONE.

Maar met vlammende letteren schrijft «ij: Wij zijn de onvoldragen werelden, De onverwezenlijkte wenschen en gedachten, De onbereikte idealen.

Zij sloot de zonneblinden en het venster. Haar kleed prangde haar op de borst en zij verwisselde het met een los gewaad en liet de gouden haren over hare schouders stroomen.

Zij kon niet nalaten ze te bezien; zij flonkerden in het licht als een sluier van gouddraad.

— Dat zibu wel mooi wezen om te schilderen; — Tiziaans vrouw is zoo.

Maar waartoe?

Zij kon een traan niet weerhouden. ■ — Moet ik dan de schoone bloemen vertrappen die herbloeien in mijn hart?

Zij dacht aan den ring en nam hem, den ring dien zij te Paestum van hem gekregen had. Dat was eene aardigheid geweest; maar het spel was ernst geworden; hoe weinig dacht zij dat toenl

Zij deed hem aan haar vinger, — en in een plotselingen stormigen aanval van haar hart drukte zij er een snellen kus op.

Toen kon de ring niet meer van haar vinger af; hoe zij wrong, het werd minder en minder mogelijk. Zij hield de geklemde plek aan haar mond; zij koelde den vinger in water, niets baatte.

Daar zag zij dat er door het wrijven en wringen een plekje begon te glinsteren; zij wreef het met

Sluiten