Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

38

teloos en klein, gerekend naar het doel, dat zij dienen!

Al hare prestaties komen hier op neer, dat zij het comfort des levens verfijnd en verbreid (maar hoever?) heeft.

Is de menschheid met deze veroverde kultuurschatten echter wezenlijk en innerlijk iets rijker geworden?

Heeft zij met de verveelvoudigde hulpmiddelen het goede, de waarheid, tot de zegepraal helpen leiden?

De oude apostelen, die het evangelie van broederschap aan de volkeren predikten, hebben hun taak volvoerd zonder telegrafische en telefonische verbindingen, zonder film en dagbladpers. Maar de millioenen draden, waarmee thans onze aardbol als in een spinneweb is ingeweven, hebben tot dusver bij voorkeur moeten dienen voor de bedriegelijke beursspekulaties, krantengeknoei, en voor het diplomatieke spel van ethische Liliputters.

Men ziet, de kennis, de wetenschap, is een wapen, waarmee men veeleer kwaad dan goed kan doen, zoolang de mensch zelf het goede niet liefheeft.

De wetenschap heeft o. a. de springstoffen, de brisante middelen, uitgevonden. De vredelievende Chinees, door zijn reusachtige muur van de overige menschheid afgescheiden, kende in de vroegste oudheid reeds het buskruit, maar hij gebruikte het alleen tot het vervaardigen van onschuldig vuurwerk.')

De beschaafde Europeaan, die van de hoogte zijner kuituur minachtend op de achterlijke Chineezen neerziet, heeft zijn kruit gebruikt voor geweren, kanonnen, granaten, en hij besteedt milliarden om aldoor nieuwe voorraden te fabriceeren. Door de uitvindingen van Schwarz, Chassepot, Mauser, Martini,

') In zijn „Geschichte der Kultur" zegt Kolb (bl. 77—78): „Aan de Chineezen was het buskruit bekend, maar zij hebben nooit vuurwapenen gehad". En Peschel in zijn „Völkerkunde" (bl. 372): „De Chineezen kenden het buskruit veel vroeger dan de Europeanen, maar zij gebruikten het alleen voor vuurwerk".

Sluiten