Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

68

In een oude Indische fabel wordt verteld, dat een vader van een rijkbetakten boom een rijpe vrucht afplukte, ze in twee helften verdeelde, en toen, de gladde zijde van de ééne helft aan zijn zoon toonende, vroeg: Wat ziet ge daar?

— Een paar zaadkorreltjes, was het antwoord.

— Neem er een, bijt het dóór en zeg wat ge dan ziet.

— Ik zie niets, zei de jongen eenigszins verlegen.

— Mijn zoon, zei toen de wijze vader, — midden in het zaadje, waarin gij niets ziet, ligt de mogelijkheid tot het leven van een machtigen boom, aan welks vruchten zich honderden dorstige menschen kunnen laven. Alleen is noodig, dat deze klem in goede aarde valt en daaruit de krachten trekt tot den ópgroei.

Hoevele zulke kiemen gaan in het menschelijk hart verloren, omdat we, — onbedachtzaam als kinderen, — er in 't geheel niets in zien, en er dus geen beteekenis aan hechten 1

Hoevele, door God in het menschelijk hart gezaaide, beginselen des levens worden verstikt, omdat we er geen aandacht aan wijden, en ze geen ruimte geven tot ontwikkeling.

En zoo gebeurt het, dat ons hart, hetwelk vroeger toch nog ontvankelijk en gevoelig was, met de jaren zich verhardt. Steeds zeldzamer ontwaakt in ons de drang naar het waarachtige goede. Ook de meest eenvoudige plichten van liefde en waarheid worden niet meer volbracht

En juist aan die daden der liefde, waaraan het leven zoo arm is, heeft onze moderne wereld zoo dringend behoefte!

geld vierdubbel vergold, geeft grond voor deze meening. Het „kwade" geld kan maar een klein deel van zijn bezit zijn geweest. Maar in ieder geval behoorde hij bij de praktische materialisten, en Jezus zelf rekende hem in zijn vroeger bestaan tot de maatschappelijk verlorenen, want er volgt onmiddellijk: De Zoon des menschen is gekomen om te zoeken en zalig te maken wat verloren is. W.

Sluiten