Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

75

Hetzelfde gebeurt in de dierenwereld. In Engeland zijn beroemde vogelkweekers, die in den tijd van drie jaren kunnen maken, dat een duivensoort een gewenschte kleur krijgt, — in zes jaren tijds bereiken ze een vormverandering in kop en snavel.

Zoodra echter deze verzorging ophoudt, degeneeren de organismen — ze verwilderen.

De algemeene natuurwet is deze: Onder den invloed van een verstandige kuituur wordt het organisme beter, — zonder kuituur gaat het terug.

Voor den invloed van een zoodanige kuituur is de mensch niet ongevoelig, noch ten opzichte van zijn fysiek, noch van zijn geestelijk organisme.

Wanneer de kultuurmensch, de Europeaan, bij een schipbreuk strandt op een onbewoonde kust, en dus eenige jaren lang gedwongen is de verpleging van zijn lichaam te verwaarloozen, zoo verandert hij langzamerhand uiterlijk in een wilde, in een wezen, dat het midden houdt tusschen mensch en dier.

Wanneer op dergelijke wijze de mensch beroofd wordt van de mogelijkheid om zijn geestelijk organisme te verzorgen, zinkt hij terug. Zijn verstand stompt af. Er zijn voorbeelden, dat menschen bij langdurige eenzame opsluiting, idioot werden.

Hetzelfde proces van ontaarding grijpt, bij afwezigheid van de noodige verzorging, ook plaats in de zedelijke natuur van den mensch. Wanneer wij nalaten onze zedelijke behoeften te vervullen, wanneer wij ophouden te luisteren naar de stem van ons geweten, dan worden wij slechte menschen, — ons moreel gevoel stompt af. Na verloop van tijd kan dat gevoel afsterven. In plaats van zich te verfijnen en zich te volmaken, gaat zelfs de geschiktheid en vatbaarheid voor hoogere indrukken teloor. De mensch daalt af tot het roofdier-type, dat voor al het heilige ongevoelig is.

Het is een onontkoombare wet. Elk orgaan, dat niet gebruikt

Sluiten