Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

92

vreemdeling een barbaar, en de Romein, de man van het imperialistisch geweld, meende het recht tot overheersching der andere volken te mogen steunen op zijn zwaard.

Ruwe kracht en on-menschelijke wreedheid waren eigenlijk de grondwet der internationale verhoudingen. De vreedzame bewoners van een veroverd land werden als slaven weggesleept en zonder eerbiediging van hun kwaliteiten tot den rang van huisdieren bij den overwinnaar vernederd. Deze overwinnaars, rijk geworden door den arbeid van hun slaven, brachten het grootste deel van hun leven door in demoraliseerende slampamperij, en onzinnige weelde. Er is geen uitspatting zoo geraffineerd, waaraan de kultuurvolken van dien tijd zich niet tot verzadiging hebben overgegeven.

„Alles was hier", zoo getuigt een geschiedschrijver, „koude onmenschelijkheid, overdreven teelt van den smaak, overlading met weelde en schaamteloos zwelgen in genot."

Wat is waarheid?" — vroeg met verachting de heidensche wereld, — „loont het zich, voor zulke onnutte vragen zich in te spannen? Het leven is kort, grijpt als het rijpt 1"

Carpe diem, benut de gelegenheid, — is het devies van den mensch der oudheid. Geestelijke behoeften worden niet opgewekt; en wanneer hier en daar de vonken van ideale strevingen begonnen te ontbranden, zoo vonden ze nergens de gelegenheid tot verwerkelijking en lieten dus slechts achter een drukkende ontevredenheid met het leven.

„Waartoe over kleinigheden klagen", — zegt Seneka, „het gansche leven is beklagenswaard."

„O dood 1" — bidt de keizerlijke filosoof Markus Aurelius, „vertoef toch niet om me te halen 1"

Alle degenen, die zich niet konden vinden in de stik-atmosfeer van zedelijk bederf, imperialistisch geweld en laffe serviliteit, leefden alleen van de hoop, dat toch nog eens over

Sluiten