Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

97

verzadiging tot dierlijke stompzinnigheid ontaarde kapitalisten.

Dan zou meer openbaar worden het goddelijke in het menschelijke, en de mensch levend in God.

Er zou weer een stukje blauwe hemel zichtbaar zijn.

Naar die sereene verte, waar de eeuwige Vader woont, leidt Jezus onze ziel. Hij leert ons de onwaardigheid, de zelfverlaging, die schuilt in een onevenwichtig zich hechten, zich verkoopen, aan het zichtbaar geschapene. Hij werpt middenin de sjacherende wereld het woord: „Vergadert u geen schatten op de aarde, waar ze de mot en de roest verderft, en waar de dieven doorgraven en stelen, maar vergadert u schatten in den hemel want waar uw schat is, daar zal ook uw hart zijn."

Het hart van den mensch kan niet twee, zóózeer tegen elkaar opbotsende en met elkaar concurreerende, levenskrachten, liefdeskrachten, in zich bergen als die van de wereld en van het rijk Gods.

Jezus zegt: „Niemand kan twee heeren dienen, want of hij zal den eenen haten en den anderen liefhebben, of hij zal den eenen aanhangen en den anderen verachten, - gij kunt niet God dienen en den Mammon."

Deze woorden zijn niet ascetisch. Men mag er niet uit afleiden, dat Jezus geen waarde hechtte aan socialen welstand, of dat hij het streven naar sociale ontwikkeling zou hebben afgekeurd.

Jezus zelf heeft handwerk gedaan in de timmermanswerkplaats van zijn vader.

Jezus is zelf arbeider geweest.

Maar juist, omdat hij het leven kent, door zijn verkeer in de maatschappij, heeft hij ook kennis gemaakt met de zielvermoordende macht van den Mammon. Hij heeft er den vloek van gevoeld. Ook tot die sociale helle is hij nedergedaald.

De moderne mensch „

Sluiten