Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE WEG

De lange deemoed is de weg naar u, o Volk, moeder der geslachten.

In uw wijde mantel bergen de zachte kinderkens nog hun

[bang gezicht. Uw grote zonen en dochters wenkte gouden gewuif gij ziet hen van u gaan, die schreiende geboren uit uw vrolik vlees dat uw lach als een golf naar de sterren hees!

Uw hart is een zoet tabernakel, blauw Als het kleed van de Lieve-Vrouw. Maar in uw dromen, die rood en goud aan de einder staan, moeten gehelmde krijgers, koninginnen in kanten gewaad, bonte stoeten over de aarde gaan.

Uit u ontspringen jaar op jaar als van een heilige eik twijgen wier teer uitlopen het land verjongt. — O Moedige, die steeds uw verdriet wegzongt! — En voor de zwerver spilt gij iedere dag, de nooit-gestremde rijkdom van uw moedermelk: want diep is de bron van uw kracht, dieper dan elke

[weëekelk.

De lange deemoed is de weg naar u, o Moeder-Volk 1

Wij voelen stille zegeningen trillen in ons handen, vlammen die vredig in ons als havenlichten branden, nu moeten wij komen een voor een:

naar uw mantel die van peerlen als een toren rondt, naar het kwelende lied van uw oerfrisse mond,

37

Sluiten