Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

7. VERVOLG

Zóó voelde ik: Shelley zeide 't, en een vrede Van veilig weten zeeg er door mijn heele Wezen tot in mijn diepste ziel, die 'k spelen

Hoorde van ver, stil-eenzaam op de breede

Weiden der eindeloosheid, en haar beden, Om één te wezen met het Al-zijn, kweelen Weer ging , heel diep-inwendig, ais zoovelen

Dat sinds hun vroegste, droefste jaren deden...

Doch Shelley lachte en riep, terwijl hij schudde 't Jong hoofd — dat lachen scheen als züvren bellen: — „Gij moet niet langer meer uw Zelf wreed kwellen,

„Gij liept nooit mede met de doffe kudde

„Van wie graag, door den Dood, in 't Niet vervlogen: „Gij zijt U-zelf , strikt-vrij van Schijn of Logen."

53

Sluiten