Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

V

Dit laatste woord, niet voor mijn binnenleven Maar voor de wereld, jegens U van mij, Op aarde hier. Want, wat ons nu nog schei,

't Gordijn des Levens, met een rustig beven

Zal ik ook eenmaal zien omhoog-geheven

En naar Uw beeltnis in der Eeuwgen rei Staren, tot stil Uw wenk mij roept, waar zij,

Die 't diep-in meenden, eeuwig zullen leven. Dan zal ons spreken zijn van 't stil-vermoede,

Dat woordloos door ons beiden werd gevoeld, Het eindloos hoog-uit Klare, Zuivre enfGoede,

Dat glanst, óók waar de wereld woedt en woelt... Maar, mocht het eeuwig nacht zijn, waar Gij zijt, Blijf, óns toch heilig, diep gebenedijd l

63

Sluiten