Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geen goed onderwijs gegeven, ik heb geen wapei tegen het ongeloof aangewezen. Ik moest toch niet veel waard zijn, dat mijn eigen schoolmeester, een man die maar een boer is, die zichzelf gevormd heeft, meent, dat hij beter preeken kan dan ik."

Maar de meester zweeg niet; hij ging voort over alles te spreken, wat er gedaan moest worden om de kudde te. beschermen, tegen de wolven die aanvallen.

„Maar ik heb geen wolven gezien!" zei de predikant.

„Ik weet, dat ze op weg zijn," zei Storm.

„En jij, Storm, opent de deur."

Hij richtte zich op in den stoel. De woorden van den schoolmeester hadden hem gekwetst. Zijn wangen gloeiden en hij hernam iets van zijn waardigheid.

„Beste Storm," zei hij, „laten we hier niet meer over spreken."

Hij wendde zich tot de gastvrouw en begon te schertsen over de mooie bruid, die zij 't laatst gekleed had, want moeder Stina kleedde de bruidjes in de gemeente. Maar de boerin begreep heel de diepe smart over zijn eigen onvermogen, die in hem was ontwaakt. Ze schreide van medelijden, en kon niet antwoorden door haar tranen, zoodat de dominee bijna alleen aan 't woord bleef. En al dien tijd dacht de predikant: „Och, och! had ik de kracht en 't verstand van mijn jeugd nog maar. Dan zou ik oogenblikkelijk dien boer van de verkeerdheid van zijn handelingen kunnen overtuigen." Opeens wendde hij zich weer tot den schoolmeester. „Waar heb je 't geld vandaan gekregen?"

„Wij hebben een maatschappij gesticht," zei Storm en noemde een paar groote boeren, die hulp beloofd hadden, om te toonen, dat het geen menschen waren, die de Kerk of den predikant wilden schaden.

„Doet Ingmar Ingmarsen ook mee?" zei de predikant; het was alsof dat een nieuwe slag was. „Zoo vast als ik op Storm vertrouwde, even zeker was ik van Ingmar Ingmarsen."

Maar hij sprak niet verder over de zaak, hij wendde zich tot de gastvrouw en sprak met haar over onverschillige dingen. Hy zag wel, dat zij schreide, maar hij stoorde er zich niet aan. Een oogenblik later deed hy weer een aanval op den schoolmeester.

„Doe 't niet Storm," vroeg hij. „Laat het om mijnentwil. Je zoudt het ook niet prettig vinden, als iemand een school naast de jouwe bouwde."

De schoolmeester zat een poos voor zich neer te kijken en na te denken.

„Ik kan niet anders dominee," zei hij en deed een poging om er rustig en moedig uit te zien.

De predikant sprak niet meer. 't Was wel tien minuten lang doodstil in de kamer.

34

Sluiten