Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Op een oogenblik, dat Ingmar met Gertrud buiten de deur stond, kwam de oude man naar buiten en nam hem mee: „Kom ik zal je wat laten zien," zei hij.

Hij nam Ingmar bij de hand en leidde hem door een groep dicht struikgewas, dat achter 't huis stond.

„Blijf nu hier staan en zie naar beneden," zei hij.

Ingmar zag neer in een kloof. Op den bodem blonk flauw iets wits.

„Dat is zeker de Langfors," zei hrj.

„Ja, daar kun je op aan, dat die het is," zei de oude, „maar waar denk je dat zulk een waterval goed voor is?"

„Men zou er wel een zagerij of een molen op kunnen zetten," zei Ingmar.

De oude lachte luid, hij sloeg Ingmar op den schouder en stootte hem in de zij, zoodat hij hem haast in de kloof had doen vallen. „En wie zal hier een zagerij bouwen, wie zal hier rijk worden, wie zal de Ingmarshoeve terugkoopen?"

, Ja, ik wou, dat ik het wist," zei Ingmar.

De oude begon van een groot plan te vertellen, dat hij gemaakt had. Ingmar moest Tims Halfvor overhalen een zagerij over den waterval te bouwen en die van hem pachten. Sterke Ingmar had al drie jaren aan niets anders gedacht, dan aan een middel om den zoon van Groote Ingmar weer tot rijkdom te brengen.

Ingmar stond stil naar den waterval te kijken daar beneden.

„Kom nu, zullen we weer naar binnen gaan om te dansen?" zei Sterke Ingmar.

Maar jonge Ingmar bewoog zich niet. De oude man wachtte geduldig. „Als hij van 't echte ras is," dacht hij, „antwoordt hij hier vandaag of morgen nog niet op. Oude menschen moeten tijd hebben om zich te bedenken."

Maar terwijl ze daar stonden, hoorden ze een scherp, griezelig blaffen, als van een jachthond, hoog op achter in 't bosch.

„Hoor je wat, Ingmar?" vroeg de oude.

„Ja, er zyn honden in 't bosch," antwoordde Ingmar. En hy hoorde hoe 't blaffen al dichter en dichter bij kwam, alsof de jachtstoet dwars over 't huis heen zou gaan. De oude man greep Ingmar bij den pols. „Kom mee," zei hij, „gauw naar binnen, zeg ik je."

„Wat is er?" vroeg Ingmar.

„Kom mee," antwoordde de oude. „Weest stil en ga naar binnen."

Terwijl ze haastig naar 't huis liepen, hoorden ze 't blaffen vlak bij.

„Wat is dat voor een hond?" vroeg Ingmar meer dan eens. „Naar binnen, gauw naar binnen!"

77

Sluiten