Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Neen," zei Karin, „wat God zendt moeten we wel aannemen." "ik zeg u, heden zal dit huis zaligheid weervaren," zei de man. Karin antwoordde niet.

„Denk aan mij, als ge geholpen wordt," zei Hellgum en ging

hCKarin zat recht overeind in haar stoel. De roode vlekken brandden nog lang op haar wangen.

„Kan ik nu geen rust in mijn eigen huis hebben? dacnt ze. 't Is wonderlijk zoo velen er meenen, dat ze door God gezonden zijn " Maar plotseling zag Karin, dat haar kleine meisje opstond en naar den haard liep. 't Kleintje had juist het vuur ontdekt, dat daar brandde. Ze schreeuwde luid van blijdschap en liep er heen zoo goed en kwaad als ze kon.

Karin riep haar terug, maar het kind gehoorzaamde niet. Het werkte zich voort om bij den haard te komen, viel een paar maal neer, maar kwam eindelijk vlak bij den rooster, waarachter 't vuur brandde. «

God help me, God help me!" zei Karin. Ze begon te roepen zoo hard ze kon, hoewel ze wist, dat er niemand in de buurt

was. , . ,

't Kind boog zich lachend over naar 't vuur... daar viel een brandend stuk hout uit den gloed op haar geel jurkje.

Op 't zelfde oogenblik stond Karin recht overeind, sprong naar den haard en rukte 't kind naar zich toe.

Niet vóór ze alle vonken en kolen had afgeschud, het kind goed nagezien en 't ongedeerd gevonden had, kwam ze tot bezinning. Ze kon staan, ze had geloopen, ze kon nog loopen. Karin voelde den grootsten schok in haar zieleleven, die ze ooit gekregen had en tegelijk het grootste geluk.

Ze voelde, dat ze onder Gods bizondere bescherming stond, en dat Hij een heilig Godsman in haar huis gezonden had om haar te helpen en te genezen.

In deze dagen stond Hellgum vaak op 't kleine stoepje voor 't huis van Sterke Ingmar en zag uit over de vlakte, 't Land, dat voor hem lag, werd bij den dag mooier, 't Heele veld was geel, en alle loofboomen waren helder rood of lichtgeel. Hier en daar wuifden bossen takken, schitterend als een golvende zee van goud. Overal op de met dennen bekleede heuvels zag men gele plekken, die van de loofboomen kwamen, die tusschen de naaldboomen waren verdwaald geraakt;.

Zooals een eenvoudig grijs huisje kan lichten en stralen als t vuur vat, zoo vlamde dit armoedige Zweedsche landschap op in

94

Sluiten