Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

profetie bezat, begroef hij den schedel niet onder den heiligen berg, maar onder den kleinen, onbeduidenden heuvel, met olijven begroeid, die van dien dag af Golgotha genoemd werd, of de hoofdschedelplaats."

„Ik herinner mij die gebeurtenis wel," hernam de oude stem, „en ik herinner me ook, dat zij, die den steen aanbaden, dat wonderlijk vonden. Zij geloofden, dat de aartsvader al te oud en te ziek was, om recht te weten wat hij deed.

Een enkele schrille toon klonk uit de kerk. Mrs. Gordon vond, dat die leek op een korten, hoonenden lach.

„Maar wat beteekent zoo'n kleinigheid?" klonk het weer uit de moskee. „De groote steen nam steeds toe in macht en heiligheid. Vorsten en volken stroomden er heen, en brachten hem offers om geluk en voorspoed te winnen. Ik herinner mij nog den dag toen een patriarch, die grooter was dan Sem, den berg bezocht. Ik heb Abraham zien komen, den eerwaardige, met zijn witten baard, met zijn zoon Isaac aan zijn zijde. En Abraham zocht u niet, Golgotha! maar op de zwevende rots bouwde hij den brandstapel en bond er den knaap vast."

Hier volgde een toornige uitval van de kerk van 't heilige graf. „Dit moet u natuurlijk altijd tot eer gerekend worden, maar vergeet nu niet ook mij een beetje eer daarvan te geven. Weet ge niet meer, dat toen Gods engel het mes uit de hand van den patriarch gerukt had, en hij over den berg liep om een offerdier te zoeken, het op Golgotha was, dat hij een ram vond, die met de horens in een olijfstruik was vastgeraakt?"

Mrs. Gordon bleef met de meest gespannen aandacht luisteren, maar hoe meer ze hoorde van den twist tusschen de beide heiligdommen, hoe moedeloozer ze Werd, bij 't denken aan haar eigen roeping. „Aeh, God," dacht ze, „waarom hebt Gij mij geboden het gebod van eendracht te verkondigen? Strijd en twist is 't eenige, wat bestaan heeft van de schepping der wereld af."

Opeens begon weer de oude stem:

„Ik vergeet niets van wat de moeite waard is herdacht te worden. Ik vergeet niet, dat in den tijd van Abraham deze bergvlakte alles behalve een woestijn was. Hier was de stad met een koning, die opperpriester van de heilige rots was. Hij regeerde over een volk van priesters en andere dienaren van den heiligen steen. Die koning was Melchizedek; hij was de eerste, die geregelde offers instelde, en schoone, heilige ceremoniën, die bij de heilige rots plaats hadden."

Snel kwam een antwoord van den anderen kant: „Ook ik erken Melchizedek als een heilig man en een profeet. Niets bewijst beter, dat hij een van Gods uitverkorenen was, dan dat hij begraven wilde worden in een grot onder Golgotha, op dezelfde plaats waar

Jeruzalem. U

193

Sluiten