Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Adams hoofd rustte. Hebt ge er nooit over nagedacht, welk een

profetische beteekenis daarin ligt, dat de eerste zondaar en de eerste opperpriester op deze plaats begraven werden?"

„Ik heb gehoord, dat ge daar groote beteekenis aan hecht," antwoordde de heilige rots, „maar ik weet iets van meer gewicht. De stad op den berg groeide en breidde zich uit. De dalen en bergtoppen hier omheen werden bevolkt en kregen hun vaste namen; spoedig was het alleen nog maar de oostzij van den bergtop, waar de heilige rots lag, die Moria heette. De verhooging aan den zuidkant heette Sion, die ten westen Gareb, die ten noorden Bezeta."

%'t Was toch nog altijd een kleine stad, die hier op den berg lag," antwoordde de stem uit de kerk. „Hier woonden bijna enkel herders en priesters. De menschen hadden niet veel lust naar deze onvruchtbare woestijn te verhuizen."

Hierop antwoordde een zóó scherpe en trotsche stem, dat Mrs. Gordon er van opschrikte, terwijl ze zat te luisteren.

„Ik heb koning David gezien in zijn rooden lijfrok en glinsterend harnas. Hij stond de stad te bekijken, eer hij hierheen zijn koningszetel liet overbrengen. Waarom koos hij 't rijke, lachende Bethlehem niet, waarom niet Jericho, in 't vruchtbare dal? Waarom maakte hij Gilgal of Hebron niet tot de hoofdstad van Israël? Ik zeg u, dat hij deze plaats koos, om de zwevende rots. Hij koos die, omdat de koningen van Israël op dien berg moesten wonen, die sedert eeuwen door mijn heiligheid beschaduwd was."

En nu hief de rots opnieuw met lange, gedragen tonen een lofzang aan:

„Ik denk aan de groote stad met haar muren en torens. Ik denk aan den Koningsberg op de hoogte van Sion met de duizend woningen. Ik denk aan de tenten van verkoopers en aan werkplaatsen, aan muren, die schaduw gaven, en hooge poorten en torens. Ik denk aan dc straten vol menschen, aan al de schoonheid en glans van de stad van David!

En als ik aan dat alles denk, mag ik wel zeggen: „Groot is uw macht, o heilige rots! uit u werd dit alles geboren. Fier kunt ge uw kruin verheffen. Niemand is uwsgelyke in eere en heerlijkheid, maar gij, Golgotha, waart maar een vlek op het veld, een naakte heuvel buiten den stadsmuur. Wie eerde u, wie aanbad u, wie wist iets van uw waarde?"

Op hetzelfde oogenblik, dat deze lofzang opsteeg uit den nacht, klonk de stem van de klok met smartelijke verontwaardiging, maar toch zachter dan te voren, als gedempt door eerbied. „Het blijkt, dat ge oud wordt, ge overdrijft alles wat ge in uw jeugd gezien hebt, zooals de ouden van dagen gewoonlijk doen. De stad van David strekte zich alleen over Sion uit aan de zuidzijde. Die reikte niet eens tot mij op het midden van den berg. Het was

194

Sluiten