Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met groepjes gemakkelijke stoelen om tafels met boeken en tijdschriften, met piano en orgel, en een paar photographiën aan de licht geschilderde wanden.

Hier ontving Mrs. Gordon hen weer en Baram Pacha zei tot zijn dienaar: „Zeg haar, dat zij en haar aanhangers voor den avond dit huis moeten verlaten."

Maar Machmud, de dienaar van Baram Pacha, antwoordde: „Heer, een van deze vrouwen kent uw taal. Laat zij uw wil uit uw eigen mond vernemen."

Toen hief Baram Pacha zijn oogen op en zag Miss Young aan, en zij ontmoette zijn blik met een vriendelijken lach..

En Baram Pacha wendde zich van haar af en zei tot zijn dienaar: „Ik heb nooit een gezicht gezien, waaraan de Almachtige zóó groote schoonheid en reinheid gegeven heeft. Ik durf haar niet zeggen, dat ik gehoord heb, dat haar vrienden tot zonde en losbandigheid zijn vervallen."

En Baram Pacha zonk neer op een stoel en verborg het gezicht in de handen, terwijl hij voor zichzelf trachtte uit te maken wat waar was: wat hij gehoord, of wat hij gezien had.

Toen ging de deur heel zacht open, en een arme, oude zwerver kwam binnen. Hij droeg een versleten, grijzen mantel, en zijn beenen waren met lompen omwonden. Op zijn hoofd had hij een vuilen tulband, waarvan de groene kleur aanduidde, dat hij een van de nakomelingen van Mohammed was.

Zonder op den Pacha te letten, kwam de man in de kamer en nam plaats op een stoel, op een kleinen afstand van de anderen. Men liet hem begaan, zonder hem naar de reden van zijn komst te vragen.

„Wie is die man? En wat wil hij?" vroeg Baram Pacha, terwijl hij zich tot Mrs. Gordon wendde.

„Wij kennen hem niet," antwoordde Mrs. Gordon. „Hij is hier nog nooit geweest. U moet het niet kwalijk nemen, dat hij binnenkomt. Ons huis staat voor allen open, die hier een toevlucht willen zoeken."

„Machmud," zei de Pacha tot zijn dienaar, „ga en vraag dien zwerveling, die een van de nakomelingen van den profeet is, wat hij hier bij deze Christenen te doen heeft."

Machmud volbracht die opdracht, en kwam weer bij den Pacha terug.

„Hij antwoordde mij, dat hij hier niets te doen heeft, maar dat hij niet voorbij wilde gaan, zonder binnen te komen, omdat daar geschreven staat: „Laat uw voeten niet zondigen, door de woning der rechtvaardigen voorbij te gaan."

Baram Pacha bleef lang zwijgend zitten.

„Je hebt het zeker verkeerd verstaan," zei hij, en wendde zich

248

Sluiten