Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En hoe verder ze lazen, bij elk blad, dat ze omsloegen, kwamen ze dichter bij elkaar. Hun wangen waren rood, zij sloegen de oogen nu en dan van 't papier op, en zagen elkaar diep in de oogen; en hun oogen waren donkerder en straalden meer dan anders.

Toen ze eindelijk 't laatste blad gelezen hadden, zag Ingmar, dat Gertrud haar hoofd tegen Bo's schouder lei, en zoo bleven ze zitten hevig ontroerd, en in een plechtige stemming. Zij hadden misschien niet veel meer begrepen van al wat ze lazen, dan dat niets hun liefde meer in den weg stond.

En Ingmar vouwde zacht zijn groote handen, die er uitzagen als die van een oud mensch, dat veel geleden heeft, en dankte God.

En 't duurde lang, eer een van drieën zich bewoog.

De kolonisten waren bijeen in de groote zaal voor 't morgengebed.

't Was de laatste bijeenkomst in de kolonie, die Ingmar zou bijwonen. Hij, Gertrud en Bo zouden over een paar uur naar Jaffa vertrekken.

Bo had den vorigen dag aan Mrs. Gordon en een paar van de leiders der kolonie verteld, dat zijn plan was Ingmar naar huis te brengen, en daar te blijven. Hij had toen Ingmars heele geschiedenis moeten vertellen.

Mrs. Gordon zat lang na te denken over wat ze gehoord had, en toen zeide zij:

„Ik geloof niet, dat iemand de verantwoording op zich nemen kon, Ingmar nog ongelukkiger te maken, dan hij al is: daarom wil ik je beiden niet beletten met hem mee te gaan. Maar 't is me alsof Gertrud en jij nog eens bij ons terug zullen komen. Ik ben zeker, dat jelui nergens anders je meer gelukkig zult voelen."

Maar opdat Ingmar en de anderen in vollen vrede en eendracht van de kolonie weg zouden gaan, besloten zij, dat de leden niet anders zouden hooren, dan dat Bo meeging om Ingmar en Gertrud op die moeilijke reis te helpen.

Juist toen het morgengebed beginnen zou, werd Ingmar in het vereenigingslokaal binnengeleid. Mrs. Gordon stond op en ging hem tegemoet. Zij nam hem bij de hand, en leidde hem naar de plaats naast haar. Zij had daar een gemakkelijken stoel voor hem neergezet, en ze hielp hem zeer zorgvuldig daarin plaats te nemen.

Toen begon Miss Young, die aan 't orgel zat, een psalm te zingen, en de morgengodsdienstoefening ging als gewoonlijk.

Maar toen Mrs. Gordon de korte bijbelverklaring, die ze eiken morgen hield, uitgesproken had, stond de oude Miss Hoggs op, en bad God, dat Hij Ingmar een goede reis en gelukkige thuis-

359

Sluiten