Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bui van moeder en de buitenwereld niets aan, met den eersten lach is tevens de belangstelling voor Mama begonnen, en de eerste kiem van verstandhouding ontluikt Ais moeder den kleuter lachend aankijkt is hem dat zoo aangenaam, dat hij ook lacht; evengoed wanneer ze hem streelt of kittelt „Als bij heel gewoon ligt te kijken, (schreef mij de moeder van een anderen driemaandigen dreumes) en ik trek mijn gezicht tot een lach, dan begint hij te schateren; doe ik mijn gezicht weer gewoon, dan verandert ook het zijne en kijkt hij me weer heel strak aan". Hier zien we dus, dat het kindje, als een levende spiegel, zijn moeder weerkaatst.

8 Ontdekkinq ecrste ziele-echo's, die uit lachende kinderoog en van moeder antwoord geven op moeders belangstellende liefde, zijn

nu het beg in van een heele reeks aanhuiveringen, indroomingen en wonderteere zielsgesprekjes, echt onder vier oogen; waarbij geen woord wordt gesproken, maar alleen moeders gelaat zich spiegelt in kinds gelaat waarbij moeders ziel als het ware samenvloeit met de kinderziel, en deze onder die zaligende aanraking te rillen, te beven, bewust te leven, en zich te geven begint: de eerste tinteling van kinderliefde, zoo diep in 't hart geschreven, dat geen verdriet of ongeluk later ooit in staat zijn die uit te wisschen. Het kind heeft zijn moeder ontdekt en zal haar nooit meer vergeten. O zeker, later zullen wij zien, dat wij ons deze eerste ontdekking van moeder niet primitief genoeg kunnen voorstellen; maar het is toch een feit, dat hiermee al de vroegste en diepste gevoelens van vreugde en troost met het aanschouwde gelaat en de streelende oogen van moeder voor goed zijn ineengevloeid. In de ouderlijke woning, zegt B. van Meurs, hebben zich ons aller lippen het eerst tot lachen geplooid: welk een weelde was het voor het hart onzer moeder toen wij, liggende op haren schoot, haren liefdevollen lach met den eersten glimlach beantwoordden, toen wij door ons lachend gelaat haar toonden, dat wij haar van andere dingen onderscheidden, dat de vermogens eener redelijke ziel zich in ons begonnen te ontwikkelen I Dit liefelijk tafereel is door Vergilius geschetst met een enkelen versregel, schoon en eenvoudig als eene Madonna van Rafaël: □ INCBPE, PARVE PUER, RISU COGNOSCERE MATREM 1 □ Begin, kleine knaap, met een lach het gelaat uwer moeder te kennen!

9 Uit den scha- ^as bct ^chen aanvankelijk niets dan een trek om den terlach komen mon(^ 01 een straling van blije oogen, — wij hoorden het de silben op. reeds uit moeders eigen verklaring <— weldra wordt het

een schateren d. w. z. een rij van hikkende geluidjes als een kralensnoer komt uit het keeltje los, en het heele kindje schokt met die ploffers van lachklankjes op en neer.

Het schreien was altijd een lang aangehouden klinker of tweeklank, telkens opnieuw uitentreuren al maar langer gerekt: met den schaterlach begint

5

Sluiten