Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

merkt dat het hem aangaat, en de gewenschte beweging uitvoert. Het is dus voor een kind heel moeilijk: eenige woorden te begrijpen; en nog veel moeilijker: die woorden dan voor goed te onthouden, zonder ze met elkaar te verwarren;' dit toch noemen we pas: woorden verstaan.

Maar een maand daarna kon Keesjes moeder toch in 7. Omgeving en haaj, ^^0^ schrijven: Als hij wil, wijst hij nu op m'n oma n ïg e en. n^gg 2'n neuSi z'n ooren, en z'n kopje aan.

Alleen bij kiesjes wijst bij naar z'n tong. „Kijk eens naar buiten, daar komen de kindertjes aan", zei moeder tot Keesje, en daar zij met haar vinger in de richting van de kindertjes wees, keek hij ook naar buiten, in de richting waar de kindertjes kwamen. Maar of hij van de woorden zelf iets begreep, is zeer te betwijfelen. Want als moeder niet zelf naar buiten gekeken en met de hand gewezen had, zou hij er niets van verstaan hebben. „Waar is 't poppetje?" heeft moeder al heel dikwijls gevraagd, en op deze vraag begint nu de veertienmaandigevrij trouw z'n poppetje te vertoonen; en op de vraag: „Waar is 't fluitje?" toont hij meestal z'n fluit. Die twee woorden, de namen van twee dingen, die hij voortdurend ziet en bij zich draagt, zijn wel het verste opweg om verstaan te worden. De meeste welgestelde kinderen krijgen tegenwoordig eiken dag een bad. Als moeder nu, met de hand van het kindje in de hare, in het water plonst en ze zegt daarbij eiken dag: pars, pars, dan begint het kind na eenige dagen op de aansporing (juist op het meest geschikte oogenblik gegeven) „doe eens pats, pats", ook uit zich zelf met de handjes in het water te plonsen. Maar als ze pars, pars zegt, terwijl hij in z'n wiegje ligt, dan doet en verstaat bij er hoegenaamd niets van. Een klein meisje had de gewoonte aangenomen haar pop voortdurend op en neer te heffen. Daarbij zei haar moeder dan heel vaak: hop, hop, hop. Toen dit zoo al dikwijlsgebeurd was, zei moeder een keer dat ze haar pop stil hield: doe eens hop, hop, hop, en aanstonds, volgde het gewone spel. Maar of ze er iets van verstaan zou hebben, als moeder dat gezegd had terwijl ze in haar bedje lag? — __ t . Als moeder Keesje komt voeden, zegt ze gewoonlijk: en^°rekende T K°mJe? of: wilJe lekkeTe PaP? Hi) steekt dan vanzelf faatXitdru^king!' 2 n armpjes naar moedei uit. Heeft hij daarom de woorden verstaan ? Geen kwestie van. Want als moeder bij die woordén boos kijkt, begint hij te huilen, en als moeder het zegt met den rug naar hem toe, dan doet hij: of het hem heelemaal niet aangaat. Later komt hij bij kom je? naar haar toe gekropen, maar in beide gevallen hield moeder haar armen- uitgestrekt, en dat gebaar begrijpt hij beter. Moeder heeft hem ook geleerd^e groeten door te wuiven met z'n handje in hare hand, en daarbij zegt moeder altijd: daag of bzzjoer. En als er nu iemand voorbij gaat, en moeder zegt: zeg maar daag, of zeg maar bszjoer, dan wuift hij met z'n handje.

18

Sluiten