Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en verrassing, heeft zich ondertusschen in het bewustzijn van het kind een klein maar dwingerig strevingsgevoelentje, een willetje, een begin van ijver, volharding en koppigheid ontwikkeld, en die kleine wil wordt nu de naaste aanleiding tot de eerste woorden, met volbewuste bedoeling gesproken. Ons Keesje werden door vader en moeder trouw allerlei dingen verboden. En somtijds staat hem dat heelemaal niet aan, hij wordt boos, trekt een woedend gezicht, en bromt binnensmonds a (met de u van put) of va. Dikwijls gaat hij dan ook hard slaan op z'n tafeltje of op den rand van z'n loophek, onder het voortdurend roepen van korte dreigementjes ul ui ul Nu gebeurde het in z'n 14de maand, dat hij eens erg schrok van een hondje dat ineens op hem toeschoot en begon te blaffen van belang. Aanstonds werd hij boos, trok een woedend gezicht, en bromde binnensmonds ae u>a! Net als hij zich tegen vader en moeder verzet, als ze hem verbieden, zoo verzette hij zich hier tegen het blaffende hondje. Toch is het nog zeer twijfelachtig of dit hier met volbewuste bedoeling gebeurde. Maar het bewustzijn is nu toch zienderoogen aan 't verhelderen.

_. Als hij in den kinderwagen gezet werd, heeft moeder

of toïratieven hcm Vaak 9eze9d: nu 9aan WC ^ In dcn W3§en rijen vindt hij heel plezierig. En op een gegeven dag

in de 15de levensmaand, ziet hij in de gang den kinderwagen staan, en roept bevelend: ip! ijs / jip! Hier is er nu alle reden voor, om te gelooven, dat hij den wagen ziende, en zich de pret van het rijen in den wagen voorstellende, met bewuste bedoeling wou kommandeeren: tip! Het geluk diende hem, en moeder ging met hem rijen. Heerlijk! 's Nachts droomde hij er van, en bij het opstaan begon hij aanstonds te roepen: jip! En toen moeder daaraan niet onmiddellijk gevolg gaf, werd hij lastig, en blééf hij lastig. Hij brulde van ontevredenheid wierp zich voorover op den grond en deed niets dan trappelen en schreeuwen. Hij wou den heelen dag niet slapen, en bleef onrustig dwingen tot den avond toe: ya/ i/a/ jija! ijs! In de zestiende maand ontlokte hem de belangrijke vraag: Ga je mee tijen? weer heele lyrische alleenspraken: 't is of hij zich maar niet verzadigen kan aan dit heerlijke machtswoord ijs! tijal (r is een keel-r) kija, gija, dijs; maar een paar dagen later antwoordt hij op dezelfde levensvraag met een kort beslist ja! Hier In ija hebben we dus zeker, een met volle bewustheid gezegd woord, waarvan hij de beteekenis verstaat. Maar als eenmaal het eerste schaap over de brug is, volgen de andere van zelf. Een week later vergat moeder hem op den gewonen tijd z'n pap te geven. En toen zei hij geheel en al uit zich zelf: bappa (pap). Een maand later viaagt bij trouw om pap: met pah. Toen hij een peer zag klonk het begeérend: pee (met de ee uitgesproken als in peer). Inde 18de maand zegt hij, als hij op een stoel wil: itte, weldra ook

30

Sluiten