Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in ontwikkeling bij andere een jaar ten achter is, dan vinden wij dat heel begrijpelijk.

Nu moeten we evenwel niet gaan meenen, dat die drie all kkWktW<d>r avternonderd namen voor het kind al precies heteerste nament zelfde beteekenen als voor groote menschen; Daar is t zijn zinwoorden. 9een sprake van. Een kind van dezen leeftijd heeft nog

geen vaste, blijvende, scherpomschreven denkbeelden als wij. Vooreerst is het kinderlijk bewustzijn nog niets als een AANEENSCHAKELING VAN OOGENBLIKJES die heelemaal onverwacht, en dan ook telkens weer ineens voorbij zijn; het kind ziet alles als bij impressies, het ziet alle dingen als het ware door een bewegenden verrekijker; het is voor den dreumes altijd, net als met ons als we in den trein zitten en kijken naar de straat en de huizen naast de spoorlijn: in eens is het er, en aanstonds is het weer weg. En daarom moeten we, als het kind een horloge tita noemt, dit woordje nog niet als den naam van het blijvend bestaande horloge verstaan, maar als een eigenaardig geluid, dat het kind een oogenblik hoort, zoo ongeveer als: het tiktakt, of er is getik! Piep. gebruikt bij het hooren van een vogel, beteekent ongeveer: er piept wat of er is gepiep! aap, gebruikt bij het zien een schaap, beteekent ongeveer: het schaapt of er is geschaap! Toe/, gebruikt bij 't zien van een stoel, beteekent ongeveer: het stoelt of er is gestoei! Deur, gebruikt bij het zien van een deur, beteekent ongeveer: het deurt daar of er is gedeur! Dega, bij het zien van vallende regen, beteekent heel precies: het regent. Eet», gebruikt bij het zien van vallende sneeuw, beteekent heel precies: het sneeuwt. Donna, gebruikt bij 't hooren van rollenden donder, beteekent heel precies: het dondert of gedonder! Met andere woorden: we kunnen de beteekenis dier losse woordjes, die voor het kind een zin beteekenen, en die we dus gevoegelijk zinwoorden kunnen noemen, het best benaderen, door ze met onpersoonlijke werkwoordsvormen te vergelijken, want de verbeelding van het kind is vol met de beelden, juist als de impressionistische schilderschool op het doek pleegt te brengen: niets dan oogenblikkelijke indrukken. 16 Hun beteeke herder heeft een kind ook nog geen volledige herinnenis onvolledia. rmgenaanheelepersonenofdingenjmaarmeestalslechts een voorstelling van' t een of ander opvallend onderdeel. We zagen al, dat de voorstelling van baard of snor gewoonlijk het eenige is, wat een kind aanvankelijk aan z'n vader ziet en voelt. De voorstelling die dus aan het woord papa vastgemaakt wordt, is niets anders dan de voorbijgaande voorstelling van een geziene of gevoelde baard en snor. Geen wonder dus, dat de dreumes, telkens als hij ergens een baard of snor ziet: papa zegt wat voor hem nog niets anders beteekent dan: het snort daar! of: er baardt wat. Hierdoor begrijpen we nu ook het gebruik van

36

Sluiten