Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zekeren dag het kind met alle geweld naar de keuken wou, en gelijk uit z'n gebaren bleek de keuken mauw noemde. Moeder begreep er aanhankelijk niets van, wamt de mauw lag in de kamer aan z'n voeten. Later herinnerde zij zich, dat ze hem het eerst de kat had leeren nadoen in de keuken, waar de mauw ook meestal was. Zoo waren in het hoofd van den dreumes dus, de inelkaar loopende voorstellingen van de kat en de heele keuken aan het woord mauw vastgeraakt, wat we weer nog beter begrijpen, als we ons herinneren dat het kind ongeveer bedoelt: gemiauw, of er miauwtwat. Andere kinderen gebruiken zoo het woord piep voor insect; hun bedoeling is: er vliegt wat of gevlieg.

Ook op later leeftijd loopen de woordbeteekenissen soms nog OEFENING. ieejijk jj, elkaar. Niet iedereen toch vindt het even gemakkelijk kort en goed het verschil op te geven tusschen beroemd en berucht, aan iemand iets te danken en aan iemand iets te wijten hebben, veld en akker, hoed en pet, trap en ladder, misschien en waarschijnlijk, oogenschijnlijk en klaarblijkelijk leugen en abuis, boven en over. in en binnen, uit en buiten, tent, barak en schuur, gierigheid en zuinigheid, fierheid en trots, eend en gans, plas en vijver, glas en ijs, graat en been. honing en stroop. Probeer het zelf maar eens.

h * r A ^'1 verstandige moeders duurt echter zoo'n vergissing erbet n **** ^aa^m Als de k^nne* dcn e^1**611 den besten baard of snor papa noemt, is moeder daar niets mee in haar schik, en verontwaardigt zegt ze: nier papa maar oom of meneer, alnaar de omstandigheden. En telkens als de kleuter weer in de oude fout terugvalt wordt hij met verontwaardiging gecorrigeerd. En al trekt moeder zich de verwarring van varkens met schaapjes, of van de keuken met de poes, nu begrijpelijkerwijze wel wat minder aan, dan die van papa met den eersten den besten bakkebaard, toch tikt zij, als het een beetje verder is, ook biervoor telkens den jongen praatvent op de 'vingers, en leert hem het juiste woord te gebruiken op de juiste plaats.

Wel keeren zulke vergissingen nog lange jaren voortdurend telkens bij allerlei andere woorden terug. Maar door trouwe verbetering en terechtwijzing leert het kind dan ook aldoor meer woorden in hun juiste beteekenis gebruiken. Van nu af speelt dus de correctie van moeder en vader, in het taalleven van het kind, een zeer groote rol. Laten vader en moeder de kinderen aan zich zelf over, dan blijven ze nog lang allerlei woorden in heel willekeurige beteekenissen gebruiken, die dan natuurlijk door niemand worden verstaan. En zij verstaan de anderen dan evenmin, o H t hok ri ^iet zo° ku^ï noutlt de in nr. 15 beschreven eigenaardigiy. Het bekend- heidaan:dekoirthddenonveiwachtheidvanïuleindruk^ * ken en voorstellingen. Van de personen en dingen toch, waar de kleuter dagelijks mee omgaat en speelt, krijgt hij zoo ontelbaar veei indrukken, altijd uit dezelfde bestanddeelen bestaande, dat de daaruit

38

Sluiten