Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zeggen voor neu. Van oog en oor kan hij in de 19de maand nog niet de slot-' medeklinkers laten hooren; ze heeten beide ongeveer oo. Moeder hoor echter het verschil aan den klank der oo, die voor oog meer naar de oe en voor oor meer naar de aa toegaat Peer, blijft heel lang pee heeten (met de ee van eer), maar Oom Kees zegt hij reeds als Ücees en roem voor stoel. Ook druif en fluit kan hij spoedig als duis en fait, bezjoer als a/ber nazeggen. Met de ou echter heeft hij meer moeite, althans in kous: dit wordt eerst ras/, dan roos, daarna fou>s, later weer eens taws, dan nota bene kouf, dat voorleeft tot op het einde van het tweede iaar. Ondertusschen heeft hij echter allang touwta (touwtje), koud, (s)tout en ook kousja leeren zeggen, maar niet kous. Ook na de ij die bij in ge (rijen) goed uitsprak, maar in kijken lang tusschen kaka, en kaaika weifélde. komt pas vrij laat nog een medeklinker voor den dag. Zoo in pijn, chadijn (gordijn) enz. Eer deze ontwMeling haar eindpunt bereikt, zijn we dus al een heel eindje in het vierde levenshalfjaar.

Juist als Keesje bij een- en tweesilbige woorden graag 7. Woorden van twee keer denzelfden medekhnker gebruikte, zoo doet sport tatapa, tas- ^ ^ ^ m driesilbige woorden. Daarom ook vond hij pa, taspapa. m de 20ste maand papagaai zoo'n heerlijk woord. Uit louter plezier herhaalde hij het keer op keer. En deze liefhebberij gaat zelfs zoo ver, dat hij aan woorden die zulk een heerlijken vorm niet hebben, een sübe toe gaat voegen, om ze zoo heerlijk te maken. De meid Marie noemt hij mammatie, de spiegel piepiecha, en wenkbrauw, dat hij eerst als bauw nagezegd had, wordt later bibauw. Zulk een voorvoeging van een sübe, aanvangende met den begmmedeklinker van het woord, noemt men reduplicatie d. w. z. verdubbeling. Bij Anni komt dit nog in een anderen vorm voor: Kachel wordt kaka, peper -.peepee, en keuken: keukeu. Hier wordt dus in de tweede sübe de onduidelijke klinker door den klinker der eerste sübe overvleugeld. Van bakker maakte ze: bak-bak. Soms ook voegt Keesje om dezelfde reden er een lettergreep achter: tasj-ta (taschie) wordt zoo tasj-tata en pasj-ta (plasje) pasj-tata, en later nog groeit oofa tot oofafa (ooievaar). Maar hier werkte natuurlijk ook het ritme van het woord mee. Tot nog toe kwamen er zoogoed als nooit twee medeklinkers achter elkaar voor. En tot het einde van het 2<ie levensjaar zuilen twee medeklinkers achter elkaar een hooge zeldzaamheid blijven.') Het eenig geval dat in dezen tijd een'paar keer voorkomt is, het juist genoemde dat twee medeklinkers elkaar op de sübengrens ontmoeten. Na een gesloten silbe met doffen klinker toch, kan de volgende sflbe met een

1) We moeten hier echter in het oog houden, dat vele enkelvoudige medeklinkers inde Nederlandsche spelling met twee letterteekens worden geschreven: zoo ten l*«alle dubbele medeklinkers na gesloten silben b.v. in datte, ikke, lippen, enz., ten 2** de cft b.v. in kachel, ten 3de de sj in kousje, plasje, ten 4d« de seh in visch, wasschen, ten 5« de ng. 1-1

54

Sluiten