Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— 68 —

„Kijk eens, oom," zeide hij, „wat een flinke spuiten ze hier hebben. En dat voor zoo'n klein stadje."

Ja, het was opmerkelijk, want Mandal telt met de op korten afstand gelegen plaatsjes Malmö en Kleven, waarmede het één gemeente vormt, nog geen 3500 inwoners. Maar kapitein Boersma wees er op, dat ook in zoo'n klein stadje een heel goede brandweer noodig is, daar de huizen er bijna aUe van hout zijn gebouwd.

's Middags maakten ze met hun vieren een wandeltocht in de omstreken en beklommen met weelderig woud begroeide bergen, van waar men den blik ver weg kon laten dwalen over zee en land, over bergen en dalen. Aan hun voeten lag het kleine, vriendelijke Mandal, met zijn aardige, voor een deel in sprekende kleuren geverfde huisjes.

Frits was verrukt over zooveel schoonheid en verheugde zich op wat hem nog meer te wachten stond, nu hij de geheele reis, tot aan het noordelijkste deel van Noorwegen zou maken.

Tusschen het mos groeiden roode bessen, die de • heer Pedersen aan Frits wees als eetbaar en dat waren ze ook. Heerlijk smaakten ze.

„Vandaag," zeide de heer Pedersen, „is er in den omtrek een schietwedstrijd en vanavond houden de deelnemers een feest in Mandal. Als u ook wilt komen, dan is u zeker welkom."

Nu, wat zouden ze aardigers kunnen bedenken?"

En 's avonds trok Frits, met zijn oom, meester Monté en de heer Pedersen naar het feest. Aan den gevel van het gebouw, waar het gevierd werd, stond met groote letters „Skytterfesten" (schuttersfeest).

De komst der vreemdelingen trok algemeen de

Sluiten