Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— n6 —

„Als we daar eens heen gingen," zeide hij tot zijn oom.

„Dat is geen slecht denkbeeld, maar waar is dat concert?"

Dat was een moeilijke vraag. Een man, dien zij aanspraken, verstond niet anders dan Noorsch en begreep hen dus niet, maar later troffen zij het.

Bij een barbier, waar kapitein Boersma zich liet scheren, was een bediende, die Engelsch verstonden van. zijn baas vergunning kreeg om den beiden vreemdelingen tot gids. te dienen dien avond.

/Zoo trokken zij dus naar het concert.

Op de biljetten stond aangekondigd „Maaneskin" (uitspreken „moneskien") en „Fyr paa Peisen" (uitspreken „Fuur poo peizen"), wat beteekende, naar zij nu,hoorden, „maneschijn" en „vuur in den haard.''

Frits vond het al buitengewoon grappig, dat deze twee dingen ook op het biljet waren gedrukt, als behoorende tot het programma.

Het werd een heele klimpartij naar het concertgebouw, het „Alfheim," dat boven op een berg was gelegen.De boomen tegen de helling waren nog groen, maar er lag toch reeds sneeuw, al was het pas einde September. De winter scheen vroeg te komen en het leven in de natuur gaat zoo hoog noordelijk snel. De winter komt er plotseling, maar ook de lente komt er als bij verrassing. In het voorjaar hgt alles nog onder de sneeuw en als dan de lente komt, is in acht dagen alle sneeuw weg en staan de boomen reeds in volle blad.

Het „Alfheim" was een groot houten gebouw, dat midden 'in een besneeuwden tuin lag.

Het concert zou om negen uur beginnen. Toen enkele minuten vóór dien tijd Frits en zijn oom de

Sluiten