Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en het vuur op nieuw moet worden aangemaakt. Zoo gebeurde het ook nu.

Toen het zoo lekker warm was, strekten allen zich uit op de banken om wat rust te nemen, alleen kapitein Boersma en Frits moesten op nieuw hun krachten inspannen om verder te trekken naar Kaap Intsy.

De achterblijvenden echter zouden na een korte rust al wat er bij de plaats der stranding aan wal nog was achter gebleven, naar de nieuwe verbhjfplaats brengen. Mochten de kapitein en Frits dien avond niet terugkeeren, dan zouden de anderen den nacht in de hut doorbrengen.

Kapitein Boersma en Frits vorderden moeihjk door het zand en grint en de afmatting deed zich meer en meer gelden, maar ze hielden vol en vorderden sneUer dan ze verwacht hadden.

Telkens als zij, na eenigen tijd door de duinen het torentje en het huis op een duintop van Kaap Intsy uit het oog te hebben verloren, ze weer zagen, waren ze onverwacht veel meer nabij gekomen.

Het huis nabij den toren op Kaap Intsy bleek een steenen huis met een kazerne-achtig voorkomen, zooals ze reeds op een afstand konden waarnemen. Erbij zagen ze palen met telefoon- of telegraafdraden. Ze zouden er dus in verbinding kunnen komen met de rest van de wereld.

Niet ver van de Kaap zelf, leidde een voetpad vanaf het strand de duinen in.

„Dit zal wel loopen naar gindsch steenen huis en waarschijnlijk ook naar het dorp," meende kapitein Boersma en dus sloegen zij het voetpad in.

Het pad leidde spoedig omhoog en toen zagen zij

169

Sluiten