Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— 192 —

toen de mannen zich eindelijk te slapen zouden leggen, gingen ze allen eerst nog eens naar buiten, maar op zee was geen hcht te bekennen.

Den jvolgenden [morgen, toen [het eerste hcht grijsde, waren ze al weder buiten, maar de zee was grauw en verlaten. Blijkbaar hadden de Nederlanders hun Russische vrienden verkeerd begrepen en hadden dezen hun heel iets anders duidelijk willen maken dan de Nederlanders gemeend hadden te verstaan.

Het kostte den mannen echter moeite, zich over de teleurstelling heen te zetten en moedeloos gingen ze weder aan het ontpakken hunner bezittingen.

Die dag was de naamdag van Iwan, zoo was de doopnaam van het hoofd van het gezin in het steenen huis op Kaap Intsy.

's Morgens had hij zich, tot verbazing van zijn gasten, iri een keurige uniform gestoken: een groote Russische pet met goud-galon, een donkerblauwe broek en een heel licht-blauwe lakensche jas. Op zijde droeg hij aan een ketting een ponjaard, zooals in Nederland de adelborsten dragen.

Met eenige der kleine meisjes en jongens uit het huis, blijkbaar dus zijn zusjes en broertjes, ging hij 's morgens ter kapelle. §

In een der hoeken van het mooiste vertrek, waar een portret van den heiligen Iwan hing, brandde heel dien dag een hcht je.

Het was een feestdag voor heel het huis en de feestelijkheden bestgnden voornamelijk uit eten en drinken. Nauwelijks was de eene maaltijd naar binnen gewerkt of er werd een andere opgediend. Koek en zoetigheden volgden op visch en visch op zoetigheden.

Frits, die van dit alles zoo weinig mogehjk at,

Sluiten