Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— 203 —

en zeide de heeren te zullen scheren, in de hoop het kwaad voor het mes zooveel mogelijk te beperken.

Toen de tweede machinist den heeren zijn voornemen had te kennen gegeven, toonden zij zich hiermede hoogelijk ingenomen.

Het eerst kwam de vlasbaard van den secretaris aan de beurt.

De man werd ingezeept en de commissaris volgde de bewerking met groote nauwlettendheid.

De tweede machinist deed alles om het zijn slachtoffer zoo onaangenaam mogelijk te maken, in de hoop, dat zij nimmermeer op het denkbeeld zouden komen om een scheermes te vragen, maar wat de secretaris ook onderging, hij behield zijn opgewekt en verheugd gezicht.

Toen de man weder opstond, werd hij door zijn meerdere met bewondering bekeken en de commissaris zette zich met groote geestdrift op den stoel, die tot scheerstoel gepromoveerd was.

De man had een zwarten, zwaren, harden baard, die het mesje op een heel harde proef stelde.

Meester Monté stond er dan ook met een bezorgd gelaat bij, maar elke bloedvlek, die kleurde in het ingezeepte gelaat van den commissaris, tooverdeeen glans van voldoening op het gemoedelijke gezicht van den eersten machinist. Was zijn goed scheermes half bedorven, de commissaris was er dan toch niet straffeloos afgekomen.

Toen de bewerking was afgeloopen en de commissaris zich gewasschen had, toonde hij zich kinderlijk verheugd en trok hij zijn uniformjas aan om, zich met zijn geschoren gelaat in uniform te zien.

Het moet erkend worden, dat de man, al had hij

Sluiten