Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— 2l8 —

en genoegen ook, dat de „commissaris", die op Kaap Intsy was gekomen om een onderzoek in te stellen en die niet anders was geweest dan een onderofficier van de gendarmerie, een gunstig rapport over hen had uitgebracht bij de militaire autoriteiten.

De consul verstrekte aan elk zijner landgenooten een in het Russisch gestelde pas, waarop hun betrekking aan boord van de „Holland" en hun nationaliteit werd vermeld en tevens verklaard, dat zij schipbreukelingen waren.

Toen ze ieder hun pas hadden, konden ze aan wal gaan en gingen ze, onder geleide van een bediende van den consul, op zoek naar een hotel.

Het was niet gemakkelijk een onderkomen te vinden.

Archangel was namelijk overbevolkt. In gewone tijden is het een stad van ongeveer veertigduizend inwoners, maar nu, gedurende den oorlog, was ze als havenplaats enorm in beteekenis toegenomen, doordat daar, nu de Oostzeehavens door de Duitsche vloot waren gesloten, enorme hoeveelheden ammunitie, voedsel, automobielen, spoorrails, geweren, kanonnen en nog tallooze andere dingen voor het milhoenenleger werden aangevoerd. Dat bracht een ongekende drukte en bedrijvigheid en het getal inwoners was in korten tijd tot over de honderdduizend gestegen. De regeering had groote gebouwen laten zetten om de nieuwe bewoners onder te brengen, maar dit was nog niet voldoende en ook de hotels maakten uitstekende zaken en waren bijna alle vol.

Toch werd tenslotte onderdak gevonden. De matrozen en stokers kwamen bij elkander op één kamer

Sluiten