Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— 240 —

niemand mocht er over. Zoowel aan Finsche als aan Zweedsche zijde werd ze bewaakt.

Te één uur 's middags kwam bericht, dat de voor Zweden bestemde reizigers vertrekken mochten. Een boot, die in het ijs reeds een vaargeul had gemaakt, zou hen overbrengen.

Voor ze aan boord gingen kregen ze hun paspoorten terug en een klein half uur later stonden ze op Zweedschen bodem, waar ze weer werden opgewacht door militairen, soldaten, die over hun uniform jassen van geitevellen droegen en hoedjes met aan drie zijden opgeslagen randen op hadden.

Wéér begon een onderzoek; weer moest de bagage ontpakt en moesten de passen getoond worden. Zelfs moesten alle reizigers voor een geneesheer komen, die hun vroeg of ze goed gezond waren; of ze de laatste dagen geen ziekteverschijnselen hadden gehad. Dit met het oog op mogehjke besmettelijke ziekten.

Toen eindelijk werden ze pas vrij gelaten en konden ze het stadje in wandelen, het Zweedsche stadje Haparanda, dat eigenlijk het meest bekend is, omdat het een meteorologisch instituut heeft en dus herhaaldelijk ook in Nederland in de weerberichten wordt genoemd.

Te Haparanda begint de Zweedsche spoorlijn, die eerst naar Karungi loopt en dan vandaar Zweden in de lengte doorsnijdt. Deze spoorweg is te Haparanda niet verbonden met den spoorweg door Finland.

's Avonds kort na zevenen vertrok de trein.

Het reisbureau te Petrograd had naar Haparanda getelegrafeerd om slaapplaatsen vrij te houden en zoo vonden Frits en de anderen in dezen trein voor hen bewaarde slaapplaatsen.

Sluiten