Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ontbijttafel. Er was jam en eieren en kaas en rookvleesch, maar 't prinsesje had trek in ham, en toen ze hoorde, dat die niet in het paleis was, riep zé boos: ,,dan wil ik heelemaal niet eten!" En zie, in eens vloog de boterham van haar bord weer op het broodschaaltje.

De gouvernante, die al door het kamermeisje gehoord had, wat er met de jurken gebeurd was, zette toch groote oogen op; prinsesje kreeg een kleur en greep gauw de boterham, maar toen ze hem op haar bordje legde veranderde de lekkere, versche boterham in een stuk stern.

Woedend smeet prinsesje den steen weg, maar hij viel zacht op den grond... daar lag weer de boterham! Nu legde de gouvernante een andere op prinsesjes bord, maar weer lag er een steen.

Dat ging zoo met alles: met het rookvleesch, de jam, de eieren: alles wat prinses ,,Ik-wil-niet" aanraakte, werd hard en oneetbaar.

Nu lachte prinsesje niet, want ze had honger. Maar klagen ,wou ze ook niet, en met een boos gezicht dronk ze hare chocolade.

Daar ging de kamerdeur open en het kamermeisje kwam binnen met een doos vol jurken. Toen prinsesje al die mooie jurken zag, vergat ze haar honger.

„O ja, die rose wil ik graag passen!" riep ze, maar o wee! toen ze de jurk in hare. handen had, kromp die in elkaar tot de grootte van een poppejurk, waar geen kind in kon.

Driftig smeet prinses ,,Ik-wil-niet" het dingetje op den grond en zie, daar lag weer de rose jurk, die ze uit de doos had gehaald. Dat was toch om tureluursch te worden. Prin--

Sluiten