Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

42

Jacob dadelijk voor levende wezens hield, en de heeren en dames, die hij maar niet als wezenlijke menschen wilde erkennen, omdat hij nooit zoo iets gezien of gehoord had; het schieten, dat Barbara hare oogen deed toeknijpen, de ongelukkige prinses, die haar deed schreien, de tyran, die haar deed beven, de man, die een liedje zong en danste met de kamenier, die haar deed lachen, de hit, die op zijne achterpooten ging staan, toen hij den moordenaar zag, en niet weer op zijn vier pooten wilde loopen, voordat deze gevangen was genomen, de clown, die zelfs een generaal voor den gek durfde houden, de dame, die over negen en twintig linten sprong, en veilig weer op haar paard neerkwam, alles was verrukkelijk, prachtig, verbazend! Kleine Jacob applaudiseerde tot zijne handen pijn deden, Kit riep telkens bis! zelfs bij het stuk in drie bedrijven, en Barbara's moeder stampte van verrukking met hare parapluie op den vloer, dat de punt er bijna afbrak.

Moet je niet meelachen, als je dit leest?

Met Kit zijn er nog anderen, die naar Nelly en den ouden man zoeken; onder hen is een geheimzinnige heer, dien we later leeren kennen als een jongeren broer van Nelly's grootvader. Hij is lang buitenslands geweest, daar rijk geworden, en komt nu terug om dien rijkdom met Nelly en haar grootvader te deelen. Toevallig komt hij op kamers wonen bij mijnheer Brass, procureur, den handlanger van Quilp. Die mijnheer Brass woont met zijn zuster Sally, en de beschrijving van Sally Brass is zóó grappig dat ik 't even voor jullie op moet schrijven:

nSally Brass was eene dame van vijf en dertig jaar of daaromtrent, schraal en beenig van gezicht en met een man-

Sluiten