Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

52

Tot het avond werd —; ai de aanwezigen in de' kapel werden er aan herinnerd, dat er gesloten zou worden, en allen begaven zich naar buiten; een der laatsten was de soldaat Toen de koster reeds gesloten had en op weg was naar zijn woning, scheen plotseling de soldaat iets vergeten te hebben. Hij had het volle vertrouwen van den koster; deze liet hem nu alleen in de kapel en wachtte buiten, tot de soldaat terugkeerde. Dan sloot hij nogmaals, de soldaat nam afscheid van hem en aanvaardde per eerste gelegenheid de reis naar huis.

In de kapiteinswoning teruggekeerd, werd hem al spoedig meegedeeld, dat Madam merkbaar herstellende was, en hij kon de zieke de blijde boodschap brengen, dat O. L. Vrouwe van Uittewege persoonlijk hem haar gouden keten had omgehangen, en volkomen beterschap voor zijn meesteresse had beloofd.

De soldaat had toen zijn jas losgemaakt en daaronder kon Madam nu zien den ketting van O. L. Vrouwe van Uittewege. De hoogachting voor Medard Deschamp kende nu bijna geen grenzen. Niet alleen in 't huis van den kapitein; maar ook daarbuiten.

Als een blijmare rolde 't van de eene straat in de andere, dat O. L. Vrouwe van Uittewege een mirakel had gedaan, en haar gouden keten aan soldaat Deschamp had geschonken. Ieder wilde nu den soldaat zien, en ieder wilde hem trakteeren, zoodat Medard bier kon drinken, zooveel hij wilde. En immer verder verbreidde zich de mare, en waar Medard verscheen, was hij de held van den dag. En 't zien van den ketting was voor elk een pintje bier waard.

Maar — een ander gerucht kwam van tegenovergestelde richting, van Uittewege. Men had O. L. Vrouwe van haar kostbare halsketen beroofd 1

Was 't wonder, dat de geestelijkheid van Uittewege den devoten soldaat aanklaagde als den dief?

Nu was 't heele land in roer over 't miraculeuze mirakel: ieder had er den mond vol van. Voor de eenen was het de prachtigste grap, die iemand had kunnen verzinnen;

Sluiten