Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

68

„'k Ga zeker gaan, Mongetje! Zondag, en we gaan er dan getweeën een heele weke van kunnen klappen I"

„Ge zult er content van zijn, baasl ik verzekere u datte. 't Is zoo schoone, als je van al je leven nog niet en gehoord hebt!"

„A wel, als het alzoo is, ik ga het dan ondervinden, en w' en klappen er nu niet meer van!"

De baas wou er nu maar liever niet meer over spreken. — Maar juist nu er niet meer over gesproken zou worden, en er blijkbaar niet anders te spreken overbleef, nu kwam de nieuwe waarheid, de levende waarheid zoo vriendelijk, zoo welmeenend de handen naar hem uitstrekken. Doch Vermeule had er nu genoeg van en zocht naar een nieuw onderwerp.

„Horkt een keer, Mongl 'k hebben u weeral hooren klappen van Bertha, en 'k wille u waarschuwen, 'k En zou ik geen betrouwen hebben in Charles. Ge weet het: wat Walsch >) is, valsch is!"

„Maar baas, Charles en is geen Wallon; hij komt uit het Fransche!"

„Al gelijk, ware ik u, 'k en gebaarde er niet van, voor niemand niet, dat ik Bertha geerne zage. 't En deugt voor nieten I"

„A wa, baasl 'k en gebare d'r niet van!"

„Ba, ge doetl Ge hebt deze weke veel keers heur name genoemd en gezeid, dat ge heur geerne zag!"

„'t Is op één punt, baas! dat gij gelijk hebt: ik hebbe van Bertha geklapt tegen u, maar 't is gij alleen, met wien ik over heur klappe. Niemand en weet er van. En 'k noeme heuren name niet, als de bazinne d'r bij is. Zegt, of ik de waarheid spreke of niet Zóó, 't is alieene met u, en ik hebbe van heur gesproken bij vergelijkenisse, om 't u uiteen te doen, hoe dat je moet God beminnen om geerne te doen, al wat Hij wil!"

Daar vlamde in eens de geweldige waarheid weer op in Vermeule's ziel. Hij sloeg om zich heen en van zich af, alsof hij iets uit en van zich dreef.

!) Waalsch.

Sluiten