Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

95

voelig [toonde voor de gesproken woorden, en dan begon Bertha weer:

„Sa, één op viere: dat is de Belgique! Eénen Katholiek op viere Katholieken, waarvanier drei niet Katholiek en zijn!"

„Awel! — zei moeder Staessen — en ben ik niet Katholiek, Bertha?"

„Letter ') meer als 'k ik!"

„En ben ik niet Katholiek?" vroeg Charles.

„Gij? — gij, Charles? Min als ikl"

De jongen antwoordde enkel met een afwerende beweging van zijn arm. Nannette knikte haar toe, om te toonen, dat zij 't geheel ééns was met Bertha. De vrouw wilde bewijzen, dat ze wel degelijk Katholiek was. Ze had altijd heuren Paschen gehouden, heur gebeên gelezen, ze droeg altijden heur scapulier....

„Ha, ha! — onderbrak haar het meisje — als gij bij madam Riks werkt, gij klapt dan met heur, of ge den devootste dibbe zijt, en werkje gij bij madam Tunde, gij zijt dan liberaal. Sa, brave moedertje! engeltje van puur sirope! zegt dat ik liege!" Ze zei dit laatste met zulke bekorende blikken naar de vrouw, dat deze haar lachend den wijsvinger toeschudde. Dan liet in eens het meisje als 't ware alle leven uit haar gelaat wegvloeien en zei dan op treurigen toon, wijzend naar Charles:

„Van den dezen zwijgen ik. Ziet hem penitentie doen! Hoort hem roepen: o, mea culpal mea culpa!" *) Even klopte ze hem op den schouder en zei goedmoedig:

„Dat ware goed, mijn boetveerdige penitent!" Maar Charles zag er allesbehalve boetvaardig uit Het brandde in hem, om haar iets te verwijten; maar hij kon het niet Ja, hij kon haar verwijten, dat zij, zoolang hij haar kende, nooit veel liefde voor de kerk had getoond. Maar dit had ze zelf reeds uitgesproken. Hij zei:

„Gij hebt nu ons allegaar de lesse gelezen; zegt nu ook entwat van u zelf!"

!) Weinig.

2) O, mijne zonde, mijne zonde!

Sluiten