Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

227

„En wat vind je nu het beste, Mong! Roomsch of Protestant?"

„A wa, meneere! den eene kerke van de Roomschen en deugt heelegansch niet, en de veje kerken van de Protestanten en deugen ook niet, maar die vele zijn algelijk beter als dienen eenen. 't Is wreed 1 't is wreed! dat er zoovele verschillige Protestanten moeten zijn, daarvan ze mekare niet en verstaanI 't Is al te wreed! 'k Zou ik 'ne kerke moên liefhebben, en 'k zou ze maar kunnen liefhebben als ze ware, lijk 't H. Schrift zegt dat ze moet zijn. Maar ik kunnen ik maar 't H. Schrift lezen naar mijn eigen meenst!"

Ze waren heel vroeg op weg gegaan naar de kerk, dan kon Mong eens goed al die duizenden door elkander zien kruisen, elk naar zijn eigen tempel.

En hij zag het. Dat greep den Vlaming machtig aan! Al die honderden, die duizenden gingen naar hun kerk, stil en statig. Roomschen en Protestanten, allen kruisten rustig en kalm elkanders weg. En niets verstoorde den pfechtigen gang. Geen gaaischieters met hun handbogen, voorafgegaan door een trommelslager, geen voetboogschutters met muziek voorop, geen schetterend fanfare- of harmoniekorps op weg naar een festival 1 Zelfs geen draaiorgelgeschreeuw uit de „danskoten" — zooals reeds 's morgens vroeg in Vlaanderen — vervuilde de plechtige Sabbatsstilte.

„A wa, meneere De Vries! 'k En versta datte niet! 't Gelijkt hiere den hemele! — Dat alle Vlamingen 't zagen, zulken Zondag!"

Hij zag bleek van aandoening, en hij had alle menschen willen omhelzen.

Ze gingen een kerk binnen

Wat een groote kerk! En vol menschen! En nog altijd

stroomde 't naar binnen. En al die menschen waren

Protestanten, Geuzen, Ketters!

Sluiten