Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

11

uit, jammerde dat een kogel de huid zoo bedorven had en floot dan weer; de lucht was zoo muf en de regen kletste tegen de ramen dagen achtereen en de takken van de boonien zwiepten tegen dë witte kerk.

Maar nu... nu zou hij vrij zijn den heelen langen dag bij oom Nils.

„Waar ga jij heen, Sven?" vroeg Hilma verbaasd. „Naar oom Nils."

„Den heelen dag kijken naar de schepen?" „Ja, is dat dan niet goed?"

„Och jawel, maar ga liever naar Shansen, bekijk daar de ijsberen, de vossen enz., dan heb je nog wat nut van je dag, dan zie je de natuurlijke houdingen van de dieren, ik bekijk vandaag een boek met nieuwe borduurpatronen, en..."

„Jawel, maar ik ga er van door, anders haal ik mijn boot niet, vaarwel."

„Je zult nooit iets goed leeren doen, je hebt geen ijver, geen hart voor je werk," riep Hilma bestraffend, maar Sven hoorde dit niet eens duidelijk, hij liep op een drafje... ziezoo, daar hadt je 't station al, nu den hoek om, daar was 't koninklijk slot en hier 't Mülmmeer. Hoe schitterden de golfjes in de vroege morgenzon en daar aan den anderen kant van de Noorderbrug dat geklots als van een waterval, daar stroomde 't Malermeer in de Oostzee en daar lag' de boot naar Saltsjöbaden al te wiegelen. Vlug de loopplank over en hier op 't uiterste puntje gaan zitten naast de vlag. Heerlijk

Sluiten