Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

20

O, dat gevoel, die tien kronen, die hij in zijn zak had. Nu zou Hilma niet zeggen, dat hij een onmogelijke jongen was.

Zoo ineens zou hij de krenen op tafel leggen en zeggen: vader en moeder, dat is voor u.

Gek toch, nu vond hij 't huisje bij de kerk zoo trie6t niet meer; en toen vader en moeder hem bedankten en vertelden, dat oom hem zoo prees, toen kreeg Sven een kleur en zei: ,,ik doe ook wel mijn best, maar 't is ook zulk heerlijk werk, 's morgens in 't hotel, 's middags meest op de zee en 's avonds hout snijden; 't is zoo heerlijk."

Lang kon hij niet blijven, want 's middags moest hij de gasten roeien. Maar na kerktijd zat hij nog even met Hilma en Karin op de bank en beloofde zijn zusjes ze ook eens een heel eind de wijde zee in te roeien.

Sluiten