Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

35

deed de bloemen uit haar knoopsgat en die van haar hoed er nog bij.

„Deze zijn mooier," zei ze vroolijk, „verkoop die maar! Ze komen uit mijn Sleutelbloemenland."

't Bloemenmeisje was zoo blij, dat ze geen woord kon uitbrengen. Op 't zelfde oogenblik riep ik een meneer aan, die juist voorbij ging. Hij wist niet dat een fee — koningin Brompot nog wel t— hem geroepen had, maar hij bleef toch stilstaan om naar de bloemen te kijken.

„Die zien er uit alsof ze zoo van buiten zijn gekomen," sprak hij met een vroolijken glimlach. „Geef ze mij maar allemaal!"

„Zij komen uit Sleutelbloemenland," zei Snoes opgetogen, „wat heerlijk dat u ze allemaal koopt."

„Sleutelbloemenland," herhaalde hij — ik kon zien dat hij een aardige man was — „wel, daar wonen zeker ook feeën!" En hij nam de bloemen aan en nadat hij van Snoes naar 't arme bloemenmeisje en van 't arme bloemenmeisje naar Snoes gekeken had, gooide hij een rijksdaalder in de mand, wat wel vijfmaal zooveel was als de bloemen waard waren. Ik had hem wat ingefluisterd, weet je.

Het bloemenmeisje staarde Snoes aan alsof zij h a a r voor een fee aanzag.

,, Is is — ■— 't een echt Sleutelbloemenland?"

fluisterde ze.

Toen praatte ik even heel zachtjes met Snoes, die direct tante Marie aan haar mantel trok. Ze meende dat die spiksplinternieuwe gedachte van haar zelf was, maar ik had haar op 't idee gebracht.

„Tante Marie," riep ze opgewonden uit, en ze struikelde haast over haar eigen woorden, „aanstaande jaar, als Sleu-

Sluiten