Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

15

Toen Solblomst alles bekeken had, ging hij op een ijsbank zitten, 't Werd donker. Hij had,een mooien droom en zag Thyra. Toen voelde hij zich door de lucht gedragen en neergezet op een berg. Door den schok werd hij wakker. Hij lag op den sneeuwhoop, waar de Poolkoningin zich over hem had heengebogen. Hij dacht aan Thyra en aan zijn ouders. Gauw terug naar vader. Nog een laatsten blik op de wonderen van het Poolland en toen ging het Zuidwaarts. Vader Ole was blij toen Solblomst behouden terug was.

Op 't eind van Mei smolt de sneeuw aan de zonnige kust. Vader Ole en zijn zoons namen afscheid van de Eskimo's en gingen naar Juli anehaven, waar zij de komst van een Deensch schip afwachtten. 15 Juli 1472 kwamen zij te Skagestrand aan wal. Zij waren dus negen maanden weg geweest.

Moeder Karen was juist op 't strand. Dat was me een weerzien! Al de bewoners der omliggende hutten kwamen de kloeke visschers verwelkomen, en aan 't vragen en vertellen kwam geen einde. En wie er wel 't minst uitgepraat raakten, dat waren Solblomst en Thyra. Thyra's moeder was gestorven en zij woonde nu bij Karen. Alleen aan Thyra vertelde Solblomst van zijn tocht naar het Poolland, van de Poolkoningin en van al het wonderlijk -mooie in het Poolpaleis.

Solblomst ging niet meer mee ter walvischvangst. Hij

Sluiten