Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

28

Even later kwam Han er weer aan. Hij had iets in zijn handen en zijn linkerzak puilde uit. Ati liet 't mandje neer en Han legde er twee perziken in. ,,'k Heb de mijne ook meegebracht, dan eet ik ze hier op," en hij ging op 't gras zitten, zóó dat Ati hem zien kon en met hem praten, terwijl zij op de' vensterbank zat. Ze konden 't veilig doen, want de eetkamer was aan den anderen kant van 't huis, en Ati had zooeven pas hooren bellen voor 't dessert. ,,Je lijkt wel een gevangen jonkvrouw en ik een ridder," zei Han.

,,Laten we dat spelen," zei Ati.

„Dat jij bijna sterft van honger en ik je eten breng — laat 't mandje nog eens neer."

Han legde er een handjevol amandelen en rozijnen in. „Dol," zei Ati.

„Nou moet ik weg, m'n huiswerk maken," zei Han, toen de amandelen en rozijnen opgepeuzeld waren. „Dag!" „Dag! Wel bedankt."

„We hebben ijspudding gehad en. perziken," vertelden Lili en Mimi, toen zij boven kwamen.

„Had wat in je zak gestoken voor mij," zei Ati:

„Dat konden we niet, dan was-ie gesmolten."

„De ijspudding, ja, dat begrijp ik," zei Ati lachend.

Van haar perziken vertelde zij niet, want de tweelingen konden niet zwijgen.

't Was een ruime kamer, waar zij met haar drieën sliepen. Aan den eenen kant twee gelijke bedjes, en aan den anderen kant stond het grootere bed voor Ati. Toen Juf ze in bed

Sluiten