Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

15

Eskimo's en Eskimootjes ontvangen je met luid gejubel, en van weerszijden worden de spannendste avonturen verteld.

Eén keer echter heb ik op 'n zonderlinge manier zoo'n Eskimo- ' huishoudentje verrast. Dat kwam zóó.

In het voorjaar, als de zon zich weer laat zien, en de blinkende sneeuw langzaam begint te smelten, is zoowel bij de Europeanen als bij de inlanders sneeuwblindheid 'n gewoon verschijnsel. Om dat te voorkomen dragen de Eskimo's vernuftig in elkaar gezette snèeuwbrillen van hout. Ook ik bezat zoo'n bril, maar tot m'n ongeluk had ik hem te laat opgezet en zoodoende de blindheid aardig te pakken gekregen. Wat de zaak nog erger maakte, we trokken naar het Zuiden en hadden de zon voortdurend in 't gezicht, zoodat m'n oogen me vreeselijk pijn deden.

Op zekeren avond kwamen we na 'n eindelooze sleevaart, aan 'n Eskimoosch dorp. Daar wilden we overnachten. Ik was er eenigszins bekend, maar het had langen tijd aan 'n stuk gesneeuwd en alles was ondergedekt met de witte laag en ieder onderscheidingsteeken uitgewischt. Zelfs de daken waren heelemaal ondergesneeuwd. In Gods naam! Dan maar op goed geluk vertrouwd ! De honden werden uitgespannen, ik nam den reiszak mét het proviand en ging 'n nachtkwartier zoeken. Ik had 'n tijd lang door de sneeuw gebaggerd, nu omhoog dan omlaag, en berekende dat ik in ieder geval in de nabijheid van één der

woningen moest zijn. Ik deed nóg 'n paar stappen, en daar

viel ik pardoes naar beneden en midden in 'n Eskimoosche hut. In m'n sneeuwblindheid had ik de dakopening niet bemerkt.

Ik zal niet probeeren de paniek te beschrijven die ik teweegbracht in dat nietsvermoedende pelsmenschen-gezin. Ze zaten juist aan d'r avondmaal om het vuur. Luid schreeuwend en elkaar bijna dood drukkend, stormden ze naar den uitgang, want ze meenden stellig met 'n toovenaar of misschien wel met 'n boozen geest te doen te hebben. Niemand n.1. had er eenig vermoeden van, dat er 'n Europeaan in den omtrek was, en nog veel minder kon men aannemen, dat die op zulk 'n vreemde manier z'n intrek houden zou. Vlak bij den haard zat 'n oude vrouw, die in den ketel roerde. Die kwam ik letterlijk van boven op den rug vallen, zoodat ik ze bijna dood drukte. Wat die brave Eskimo's het érgst had doen schrikken, dat vertelden ze me later, toen ze weer van hun angst bekomen waren en er zelf hartelijk om lachen moesten. M'n proviandzak zat n.1. vol ijzeren pannen en

Sluiten