Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

55

muildier dat hij altijd bereed, met evenveel geduld den bergweg naar den burcht opsturend, als hij het vóór vijf weken daarvan had afgeleid; langzaam en geduldig. Klein, boven den teruggeslagen kap en de wijde ruige pij die zijn breede forsche gestalte nog breeder en forscher deed schijnen, het kogelronde hoofd met de goedige, haast kinderlijke oogen, die al van verre hun blijdschap van weer terug te zijn zeiden, en met streelende uitdrukking den Valkenburcht zochten en groetten.

Hij had daar twintig gelukkige jaren doorgebracht. Hij had allen en alles hef wat daartoe behoorde, in de eerste plaats Roswitha die hij had zien geboren worden.

Het was Roswitha altijd bij zijn terugkomst of hij in plaats van vijf weken maar één dag was weg geweest. Een uur daarna was hij weer in zijn gewone doen: alles uitgepakt, zijn kamer of hij die niet had verlaten; ganzeveders, perkament en zijn reusachtige tinnen inktkoker op tafel en, naast vulgata en gebedenboek, de opgeslagen foliant: het leven van den heiligen Chrysostomos, dat hij uit het latijn in het duitsch overbracht, en met gouden en gekleurde versieringen verluchtte.

— Bent u ziek geweest, eerwaarde vader ?" vroeg Roswitha, nadat zij hem om zijn zegen gevraagd en dien ontvangen had!

Hij was zoo stil en afgetrokken.

— Ik werd opgehouden en — de weg is lang," gaf hij ten antwoord en volgde haar naar de bovenzaal, waar jonkvrouw Gonda hem een stevig avondmaal deed opdisschen.

Roswitha ging tegenover hem zitten om hem van het beste te bedienen. 4, .

Maar hij had rninder eetlust dan gewoonlijk na zoo'n langen tocht het geval was. Verbeeldde Roswitha zich dat hij telkens met zekere gejaagdheid opkeek als de deur openging?

— Wij hebben een nieuwe huisgenoot, eerwaarde; een jong meisje van de jaren van Roswitha," zeide tante Gonda.

— Ik heb daarvan gehoord," antwoordde hij en zweeg

met een uitdrukking op het gelaat of hij zich versproken had.

Sluiten