Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

105

Zou graaf Eberstein niet bedenken waaraan bij zijn dochter blootstelde, wat haar toekomst zou zijn als hij zijn wild leven voortzette?

Hij had niet aan eigen veiligheid gedacht toen hij haar uitgeput voor zich had gezien

Tot een andere beweegreden voor graaf Ebersteins handelwijze kwam zij niet:

Dat een doodmoede dochter zeer lastig en belemmerend, ja, gevaarlijk voor hem moest zijn geweest en hij zich daarvan had trachten te ontslaan bij de eerste gunstige gelegenheid de beste.

De wind was opgestoken. Zwermen vogels zwenkten krijschend door de al grauwer lucht.

Als de wind over de golvingen der bergen sloeg, leken ze te leven en sidderend te wijken: kruid, gras en boom beefde en boog er, stond dan weer recht voor een poos, schuchter en gelaten, totdat de wind weer aanjaagde en hetzelfde spel begon.

Roswitha keek er naar zonder te zien, zonder te bemerken dat het laat werd. De wind was haar weldadig; de storm om haar heen overheerschte den storm in haar.

Ver af blafte een hond: Thors zware diepe bas.

Hij moest zich hebben losgerukt. Weinig minuten later kwam hij de hoogte opgehijgd, blaffend, jankend, dol van uitgelaten vreugd dat zij terug was en hij haar vond.

Hij wierp zich op haar en likte haar gelaat en handen. Zij moest wel opstaan om te ontkomen aan zijn onstuimige begroeting.

Zij ging naar huis terug, Thor voor haar uit, heen en terug rennend of hij haar tot spoed wilde aanzetten.

Sluiten