Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

H5

nog achter om vechtenden en toeschouwers uit elkaar te jagen en de weerbarstigen gevangen te nemen.

De hartstochten waren opgewekt. Daar zouden nog meer slagen vallen: Roswitha wist het.

De vorige afloop lag haar nog te versch in het geheugen. En ook het gezegde van haar vader:

„Tijdig ingrijpen verhoedt veel."

Toen was Heer Dagobert te laat gekomen; de twist, tusschen een paar heethoofdigen begonnen, was algemeen geworden. Was vader Hubertus dat vergeten? Had zij als een doofstomme moeten voorbij gaan?

— Ik zal steng recht, houden over Govert," zeide Heer Dagobert nadat Roswitha hem het voorgevallene had verteld. „Hij is een twistzoeker. Waar hij is, is het nooit rustig. Ik heb mij beklaagd dat ik hem naar den Rijksdag heb meegenomen. Toen maakte hij het mij en zijn kameraden al lastig. Goede woorden gaan aan hem verloren. Wat is er, Wolf?"

Wolf kwam naar voren. Hij had de laatste woorden gehoord.

— Ik wilde uw Edelheid berichten dat Govert in het gevang onder den toren zit, en dat hij het in de eerste dagen wel niemand zal lastig maken. Bernard heeft hem danig toegetakeld!"

— Laat hem verbinden en verzorgen. Zoodra hij beter is, zoeke hij de vrije lucht. Tot mijn ruiters behoort hij niet meer."

Wolf ging. Govert had hem nooit aangestaan. Met een gevoel van voldoening bracht hij den volgenden dag het bevel van den burchtheer over.

Het gezicht van den gewonde werd donkerrood.

— Zóó weggejaagd uit den Valkenburcht als een dief

of een eerlooze!

En dat om een paar onnoozele slagen! Laat ridder Dagobert toezien dat hij er niet om minder onschuldige zaken wordt uitgejaagd!" smaalde hij.

— Hoho, maat; we zullen je de vrijheid zoo gauw dan niet geven", besloot Wolf in zich-zelf. „Achter de vaste burchtmuren

8 R

Sluiten