Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE RENAISSANCE IN FRANKRIJK.

615

Renaissance motieven de S t. S a t u rnin te Fontainebleau (1528— 1545) ;de St. Pantaléon te Troyes; de St. Etienne du Mont te Parijs (1517); de kathedraal te Tours, en de St. Maclou te Pontoise (die lijkt op de St. Eustache te Parijs'.

Een architect, van wien met zekerheid geen bouwwerk is bekend, maar die zich uiterst verdienstelijk heeft gemaakt door beschrijving en teekening van talrijke naderhand verwoeste bouwwerken, is Jacques Androuet du Cerceau (1510-1585). Uit zijn: „de fraaiste gebouwen van Frankrijk" kennen we tal

van kasteelen, verwoest tijdens de Revolutie. 6. DE HOOG-RENAISSANCE (1545-1580).

Reeds gedurende de laatste regeeringsjaren van Frans I begint de overgang naar de nieuwe periode, in Frankrijk genoemd : stijl Hendrik II. De Gothiek is nu geheel verdwenen, eerst uit de ornamentatie, dan uit de constructie en onregelmatige grond-

planvorming; voor het grondplan wordt het Italiaansche nu meer gevolgd.

Talrijke kunstenaars trekken voor hun studie naar Italië, die, hoewel ze geheel vrij zijn geworden van Gothische beginselen, van de Italiaansche kunst toch slechts zooveel overnemen, als ze in overeenstemming kunnen brengen met de Fransche behoeften en smaak. Evenals in Italië krijgen de bouwmeesters ieder hun eigen karakteristieken stijl, bovendien stellen vele hun meeningen en vindingen op schrift.

In den algemeene Renaissancestijl beginnen nu zich duidelijk twee richtingen te onderscheiden n.1. eenerzijds de voortzetting en ontwikkeling van de specifiek Fransche Renaissance, met behoud van het Fransche karakter, en daarnaast een bouwstijl, kant en klaar als •t ware van Italië overgenomen. Eenerzijds dus hooge daken, schoorsteenen. dakvensters.

Sluiten