Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

~ HET NEO-KLASSICISME.

889

Neo-Klassicistische periode bleven de bouwmeesters de Palladiaansche richting getrouw, die ze echter zuiverden in klassieken, vooral hellenistischen geest. Temeer slaagden ze hierin, omdat tusschen den Barok en de nieuwe richting geen tusschenperiode viel van Rococo of Louis XVI.

Naast dit Klassicisme ontwikkelde zich, vroeger dan op het vaste land, het Romantisme, gebaseerd op

de eigen inheemsche Go- j pig. 995. Grange-House, Hampshire.

thiek, die zelfs in het begin •••••••••••••••••••••••........•.•...»».M....#.„,,..,.............., •

van de 19«eeuw het Klassicisme geheel verdrong. Het Klassicisme in Engeland beteekende een achteruitgang. Eerstens paste deze stijl niet voor het volk en het Noordelijk klimaat, en dan, de bouwkunst werd niet meer beoefend door groote meesters als Jones en Wren, maar door geleerden en archeologen. Deze bouwden tot de 19* eeuw nog kerken als Grieksche tempels, en zelfs spoorwegstations met klassieke motieven.

Van grooten invloed waren ook de werken, die op archeologisch gebied verschenen. Zoo het werk over Palmyra en Baalbek, door Dawkin en Wood (1750); dat over het paleis van Diocletianus te Spalato, door Robert Adam (1764) en dat over de oude monumenten te Athene, door Staarten Revett (1762), welk laatste werk van groote beteekenis werd voor de hellenistische richting in de bouwkunst, ook op het vaste land van Europa.

OVERZICHT DER MONUMENTEN.

Robert Adam (1728—1792) en zijn broeder James Adam (f 1794) waren de grondleggers van den Neo-Klassicistischen Engelschen interieurstijl, waarin Grieksch-klassieke, maar ook Lod. XVI motieven zijn verwerkt. Een boek met hun ontwerpen verscheen in 4 deelen tusschen 1778 en 1812. Aan de bestaande Palladiaansche indeeling werd niet ingrijpend veranderd, al is b.v. het grondplan van het woonhuis voor den Earl of Derby in Grosvenor Square te Londen ook buitengewoon gelukkig (1773). Ook van het door hem gebouwde landhuis Keddlestone Hall (1761) te Derbyshire was het grondplan afkomstig van Paine.

Te Edinbmgh waren zij de ontwerpers van de Universiteit (1789) en van het huis van Th. Hope. Te Londen zijn van hen de Society for encouragement of arts, een dor, droog gebouw, waarvan de anderhalve bovenste verdieping door Jonische zuilen zijn samengetrokken, en dat geheel door een tympan is bekroond; dan het Landsdowne house en vele andere.

James Wgatt (1748—1813) studeerde in Rome. In klassicistischen geest bouwde hij te Londen het Pantheon in de Oxfordstreet. CodringtonshallenWhiteclub, terwijl hij de granieten, in 1833 uitgevoerde, 38 M. hooge Toskaansche zuil. het York monument, ontwierp. Veel minder prijzenswaardig zijn zijn restauraties van de Gothische kathedralen te Salisbury en te Lincoln, terwijl zijn Gothische abdy Fonthill bij Salisbury zeer kort na den opbouw weder totaal instortte.

Sluiten