Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een paar jaar geleden is hij geworgd op zijn stroozak gevonden, vijf blauwe vlekken aan den strot, de indruk, dien de klauw van den Booze had achtergelaten. Zoo ten minste werd er gemompeld, en sedert bleef die plaats geschuwd.

Maar ik heb er daarna nog dikwijls geslapen, en nooit ben ik Satan daar tegengekomen, neen zelfs de milde schim niet van den ouden man. Nooit heeft hij er meer het klokje geluid voor de metten, of de hongerige woudfluitertjes met de resten van zijn karigen maaltijd verzadigd. Alles werd er gelaten zooals het bij zijn leven is geweest, zijn leger, geraad en de haardplaat; en een beek stroomt dicht er langs.

Dat moet het oord zijn onzer ballingschap, en we zullen er den tijd zien te korten met wijsjes in te studeeren voor de clarinet, de gitaar en een vrouwelijke zangstem, die later door een driemanschap van muzikanten langs veld en wegen voor kinderen en onnoozelen ten beste zullen worden gegeven."

„En dit dan?" vroeg ik Valentijn, terwijl ik een hand op mijn hongerige maag lei.

„Ja," mompelde hij, een beetje in de war gebracht, „eerst zou er gefourageerd moeten worden in het aangrenzende dorp. Maar wat voor de rekening?"

Waarop ik triomfantelijk de goudstukken uit mijn

133

Sluiten