is toegevoegd aan uw favorieten.

In de verstrooiing

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tijd gesteld geweest. Wel zei ze den smaak erin de laatste jaren te hebben verloren, maar gretig nipte ze van deze, van die, zoodat het schaaltje weldra leeg was.

Intusschen deed Frits verslag van het bezoek. Laura luisterde gespannen, al leek ze afwezig. Frits bemerkte, dat ze elk woord verwerkte. Ten slotte trok ze de slotsom:

— Dus niet bevredigend.

— Dat zeg ik niet. Het verraste hem natuurlijk. Hij scheen te slapen. U of ik had eerst moeten schrijven.

— Zou je denken... ?

— Enfin, dat is voorbij. Morgenochtend dacht ik met Suzanne naar du Traz te gaan. Dan kunnen we met zijn vieren overleggen. In beginsel doen ze het graag.

— En de betaling... ?

— Natuurlijk is het duurder dan waar hij nu is.

— Vrienden betalen het nu. Hij heeft geen cent.

— Kuntu...?

— Ik vraag niet beter, maar hij mag het niet weten. Gisteren zinspeelde ik erop, o, héél bescheiden. Hij stoof op.

— Dat is met du Traz te regelen. Wat het meer kost dan wat nu betaald wordt krijgen we wel bijeen. Het spreekt van zelf, dat hij 't daar beter heeft. U zult het merken, het zijn menschelijke menschen, allebei. Hij kan met hen eten als hij wil. De voorwaarde is, dat hij zoo veel mogelijk vrij blijft. Natuurlijk moet hij zich aan enkele regels onderwerpen.

— Daar kan hij geen bezwaar tegen hebben. Met al zijn avontuurzucht is Rudolf een man-van-orde. Eigenlijk was hij 't altijd. In 't begin zal 't hem wat moeite kosten, hij heeft zoo lang op eigen beenen gestaan. Later is hij ons, is hij jou daar dankbaar voor.

50