Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

go

hem geleverde visch. Maar vrouw Compaan geloofde geen woord van alles, wat de man zeide, zoodat deze wel erg kwaad werd en de vuisten tegen haar balde, maar eindelijk toch gedwongen was onverrichter zake naar Egmond terug te keeren.

Maar eindelijk kon het niet langer voor haar verborgen blijven. Op een middag kwamen haar zoon Jan en diens vriend Aris Pigge opgewonden de kamer bij haar binnen, en Jan riep haar toe:

„Moeder, weet u het al? Vader is een zeeroover geworden. ..."

„Och jongen, houdt op met die mallepraat," viel Moeder hem in de rede. „Hoe krijg je 't in je hoofd!"

„Maar 't is waar, Moeder, Aris zegt het ook en hij weet het zeker, zegt hij. Is het niet waar, Aris ?"

„Ja buurvrouw, 't is. werkelijk de waarheid," zei Aris. „Eigenlijk hebben wij het bij ons thuis al lang geweten, maar Vader wou niet hebben, dat ik er tegen Jan over praatte, want het was toch altijd mogelijk, dat het niet waar was.."

„En 't is niet waar," viel Vrouw Compaan in. ,,'t Is maar een gerucht, denk ik. Hoe wou iemand het hier weten? Niemand is er toch bij geweest, zou ik denken?"

„Ja buurvrouw, dat zei Vader ook altijd, en hij kon het ook maar half gelooven, maar nu weten wij het zeker en kan er niet langer aan getwijfeld worden. Iedereen praat er over."

Vrouw Compaan werd doodsbleek en zij keek Aris verschrikt aan, want zij begon te begrijpen, dat hij meer van de zaak wist, dan zij kon vermoeden, en te vreezen, dat het gerucht wel eens al te waar kon blijken.

„Zeker?" zei ze zacht en haar stem beefde een weinig. „Weet je het zeker, zeg je ?"

„Ja, buurvrouw," hernam Aris. „U kent toch schipper Sieuwert Cornelisz van Suerwout wel, van Waterland?

„Zeker ken ik hem, hij is hier wel in huis geweest. Wat is er met hem?"

„Buurman Compaan heeft hem niet alleen zijn lading, maar ook zijn schip afgenomen, buurvrouw."

Sluiten