Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

26

nen de scherpste en de hatelijkste kanten van dit systeem worden weggenomen. Maar men moet niet meenen, dat een bevredigende oplossing kan worden verkregen binnen het raam van de kapitalistische maat» schappij.

5. Versnippering van den bodem. Door het privaat» bezit van den bodem is de grond langzamerhand zoo versnipperd en is de indeeling zoo zonderling, dat de productie groote schade ondervindt.

Het is — zooals ieder begrijpen kan — van groote waarde, wanneer de boer of de tuinder zijn grond aan mekaar heeft liggen, in één stuk. Talloos zijn echter de boeren, die hier een stuk hebben liggen en daar een stuk en elders nóg een stuk. Op Ameland — om een voorbeeld te noemen — had indertijd een eigenaar 13 HA. grond in 269 perceelen liggen..

In de gemeente Staphorst heeft men stukken grond, die 1500 M. lang zijn en 8 M. breed, in de gemeente Vriezenveen heelt men perceelen, die 3000 M. lang en 7 M. breed zijn. Onder zulke omstandigheden is een goede productie onmogelijk. Weiland b.v. kan men niet maken, vanwege de kostbaarheid der afrastering, die noodzakelijk zou zijn in verband met de zonderlinge opvattingen, die het vee heeft omtrent eigendomsver» houdingen. Van kunstbemesting kan geen sprake zijn, omdat het meeste op buurmans land zou waaien. MachU nale bewerking is uitgesloten. Door de wegen gaat veel te veel kostbare grond verloren. Het is één groote wU» dernis, die de kapitalistische maatschappij te zien geeft,

Men heeft gepoogd door een wet op de ruUverkaye* ling de hier geschetste nadeeleh weg te nemen. Prachtigl Maar nauwelijks heeft de ruilverkaveling plaats gehad of het verwilderingsproces begint opnieuw. Volledige orde scheppen, bij handhaving van het privaatbezit, is — het zij voor de zooveelste maal gezegd — niet mogelijk.

Sluiten